Anne Tonen Lifestyle 31 jul 2026, 11:57

Leestijd: 5 minuten

Chris (65) en Josee (80) willen niet eenzaam oud worden: ‘Hier hoef ik nooit uit te leggen wie ik ben’

Ouder worden betekent voor veel mensen nadenken over de toekomst: hoe blijf ik zelfstandig, wie helpt mij als ik zorg nodig heb en met wie deel ik mijn leven? Voor lhbtiq+-ouderen komt daar soms nog een extra vraag bij: kun je jezelf blijven als je afhankelijker wordt van anderen?

Chris van der Kroon (65) en Josee Rothuizen (80) vonden hun antwoord in De Roze Hallen in Amsterdam. In deze bijzondere wooncommunity wonen twintig queer bewoners samen. Iedereen heeft een eigen appartement, maar de bewoners kijken ook naar elkaar om. Het doel: zelfstandig ouder worden zonder alleen te eindigen.

„Hier hoef je nooit uit te leggen wie je bent”, zegt Josee. „Queer zijn is hier vanzelfsprekend.”

Waarom gaan sommige queer ouderen opnieuw de kast in?

De Roze Hallen ontstond vanuit een bredere zorg over de toekomst van oudere lhbtiq+-personen. Initiatiefnemer Oud Forever zag dat sommige queer ouderen in zorginstellingen opnieuw minder zichtbaar werden.

„Er was onderzoek gedaan waaruit bleek dat mensen in verzorgingshuizen soms weer de kast ingingen”, vertelt Josee. „Ze vertelden bijvoorbeeld niet meer over hun partner of hun leven, omdat ze zich niet veilig voelden. Het idee was: dat moet anders kunnen.”

Psychiater Tim van de Grift herkent dat beeld. Volgens hem is uit de kast komen geen eenmalig moment. „Bij iedere nieuwe baan, woonplek of levensfase maken mensen opnieuw de afweging: welke versie van mezelf laat ik zien?”, zegt hij. „Oudere mensen kiezen daardoor soms weer voor een neutraler of minder open verhaal over zichzelf. Dat betekent dat ze gedeeltelijk terug de kast in gaan.”

Volgens Chris gaat het niet alleen om veiligheid, maar ook om het gevoel ergens bij te horen. „Als je ergens alleen gaat wonen, kom je vaak als nieuw persoon binnen in een bestaande buurt. De bewoners daar kennen elkaar al. Ik vond het altijd ingewikkeld om als eenling een plek te krijgen.”

Psychiater Tim van de Grift: geheimhouding vergroot eenzaamheid

Volgens Tim heeft die onzekerheid ook gevolgen voor de mentale gezondheid. „Het gevoel dat je jezelf niet kunt zijn, kan ervoor zorgen dat mensen minder snel nieuwe contacten aangaan. Geheimhouding en buitensluiting vergroten het risico op eenzaamheid, angst en somberheid.”

Bij De Roze Hallen was dat anders. De bewoners leerden elkaar al kennen voordat ze er gingen wonen. Ze ontwikkelden het gebouw samen en maakten afspraken over hoe ze met elkaar wilden leven. „Je bouwt niet alleen een huis, maar ook een gemeenschap”, zegt Chris.

De Roze Hallen: hoe twintig bewoners samen zelfstandig oud worden

De bewoners van De Roze Hallen wonen niet samen zoals in een woongroep. Iedereen heeft een eigen appartement, eigen keuken en eigen leven. Toch zit de kracht volgens Chris en Josee juist in de vanzelfsprekendheid waarmee ze elkaar helpen.

„We zijn geen zorgverleners voor elkaar”, benadrukt Chris. „Maar we kijken wel naar elkaar om. We nemen een pakketje aan, doen een boodschap, helpen met een klus of vragen even hoe het gaat.”

Volgens Tim kunnen juist dit soort woonvormen veel betekenen. „Veel queer ouderen hebben geen kinderen of kleinkinderen en organiseren steun daarom op een andere manier. Zo ontstaan gekozen families: gemeenschappen van mensen die voor elkaar zorgen, ook zonder familieband.”

Josee merkt dat de drempel om hulp te vragen laag is. „Als ik iemand nodig heb, stuur ik gewoon een berichtje. Je weet dat er mensen dichtbij zijn. Dat geeft een veilig gevoel.”

De verschillende leeftijden binnen de groep helpen daarbij. De jongste bewoners zijn rond de 40, de oudste 80. „Ik heb niet altijd meer de kracht om zware dingen te tillen of iets te verbouwen”, vertelt Josee. „Dan stuur ik een berichtje naar twee jongere bewoners: kunnen jullie even helpen? En dan staan ze er meteen.”

Volgens haar is juist die vanzelfsprekendheid waardevol. „Je kunt natuurlijk buren hebben, maar hier is de drempel veel lager. Je kent elkaar al.”

Waarom gekozen families voor veel lhbtiq+-ouderen belangrijk zijn

De bewoners zijn niet allemaal beste vrienden, benadrukken Chris en Josee. Iedereen heeft zijn eigen leven en eigen sociale kring. Maar er is wel vertrouwen. „Ik vind het een mooie vorm van familie”, zegt Josee. „Niet omdat we alles samen doen, maar omdat we elkaar kennen en weten hoe we met elkaar omgaan.”

Dat bleek ook toen een bewoner ernstig ziek werd. „We waren er toen niet alleen voor hem, maar ook voor zijn partner”, vertelt Chris. „Dat soort momenten laten zien wat een gemeenschap betekent. Als je alleen woont, ontstaat zoiets niet automatisch.”

Ook in kleine dingen zit volgens Josee de waarde. „Soms ga je samen naar de film, drink je iets of vraag je iemand om mee te eten. Je hoeft niet iedere dag bij elkaar over de vloer te komen. Maar je weet dat mensen er zijn.”

Ook samen wonen kent uitdagingen: privacy versus gemeenschap

Samen wonen betekent niet dat alles vanzelf gaat. Juist omdat de bewoners zo betrokken zijn bij elkaar, kunnen discussies soms ook intenser worden.

„Als je in een gewoon appartementencomplex woont, kun je misschien makkelijker afstand nemen”, zegt Chris. „Hier gaat het ook over iets wat van ons allemaal is. Iedereen voelt zich verantwoordelijk voor het huis en heeft daar een mening over.”

De bewoners moeten daarom blijven praten over de balans tussen privacy en gezamenlijkheid. „Iedereen moet zich vrij voelen om zijn eigen leven te leiden, maar ook voelen dat hij erbij hoort.”

‘Ik kan hier alleen zijn, maar niet eenzaam’

Voor Josee is dat precies de reden waarom ze zo graag in De Roze Hallen woont. „Ik vind het fijn om alleen te kunnen zijn”, zegt ze. „Maar ik wil niet eenzaam zijn. Hier voel ik me altijd omringd door fijne mensen.”

Volgens Tim laat De Roze Hallen zien wat een gemeenschap kan betekenen. „Mensen weten dat ze er onvoorwaardelijk zichzelf kunnen zijn. Dat gevoel van veiligheid en verbondenheid beschermt tegen eenzaamheid en voorkomt dat mensen zich opnieuw onzichtbaar hoeven te maken.”

Volgens Chris gaat het uiteindelijk niet alleen om queer zijn. „Het gaat om hoe je wilt leven. Wil je contact maken? Wil je naar elkaar omkijken? Wil je onderdeel zijn van een gemeenschap?”

Daarom hopen de bewoners dat er meer plekken zoals De Roze Hallen komen. „Niet iedereen wil op dezelfde manier wonen”, zegt Chris. „Maar er is wel behoefte aan woonvormen waarin mensen elkaar kennen en voor elkaar klaarstaan.”

Josee vat het samen: „Je hoeft niet allemaal vrienden te zijn. Maar het is fijn om mensen om je heen te hebben die weten wie je bent.”

Dit zijn de best gelezen artikelen van dit moment:

• Annemarie van Gaal ziet oplossing voor het woningtekort: ‘Zet Nederlanders die kúnnen werken aan het werk’
• Verkeersboetes 2027 fors hoger: 450 euro voor je telefoon en 330 euro voor rood licht
• Ontstekingen bij overgewicht kunnen gezonde keuzes lastiger maken: ‘Biologische factoren werken je actief tegen’
• Is dure shampoo echt beter? Keuringsdienst komt met verrassend advies over de eerste 5 ingrediënten
• WCRF ziet kanker toenemen bij Nederlanders onder de 50: vooral deze 4 soorten vallen op

Geschreven door Anne Tonen

Anne studeerde aan de School voor Journalistiek en schrijft het liefst persoonlijke en openhartige verhalen die mensen raken of waarin zij zichzelf herkennen. Ze richt zich vooral op onderwerpen als lifestyle, gezondheid en geld & carrière.

Reacties