Mirthe Diemel Lifestyle 1 mei 2026, 19:28

Leestijd: 3 minuten

Aafke (44) in Opgebiecht: ‘Mijn personal trainer weet niet dat ik stiekem koolhydraten eet’

Iedereen heeft weleens een geheim, een leugentje om bestwil, iets wat we liever niet hardop zeggen. In Metro’s rubriek Opgebiecht durft een Metro-lezer dat toch te doen. Deze week: Aafke (44) heeft een strenge personal trainer, die ze niet vertelt dat ze stiekem koolhydraten eet.

Aafke: „Heel luxe, maar sinds kort heb ik een personal trainer. Iemand die niet alleen over je schouder meekijkt in de sportschool, maar ook buiten de gym z’n invloed uitoefent. Dat was mijn eigen keuze. Ik wilde fitter en sterker worden, gewoon lekkerder in mijn vel zitten. Dus ik dacht: ik huur iemand in die me daarbij helpt. Nou, dat heb ik geweten.

Strak eetschema

De trainingen zijn pittig, maar goed: daar had ik me op ingesteld. Elke keer als ik denk dat iets zwaar genoeg is, doet hij er nog wat gewicht bij. ‘Je kunt dit prima aan, meisje’, zegt hij dan met zijn brommende stem. En meestal klopt dat ook, al voel ik het de dag erna in spieren waarvan ik niet eens wist dat ik ze had.

Maar goed, dan is er nog het eten, en dat is wel een ander verhaal. Want daar bemoeit hij zich óók mee. Het schema is strak. Volkoren rijst, kip, broccoli, kwark. Soms een eitje erbij, soms een andere groente, maar de basis blijft behoorlijk voorspelbaar. Het is allemaal heel gezond, heel netjes, ik voel me net een soort fitgirl. En ik snap het ook wel qua eiwitten, want dat hoort erbij als je een sportdoel hebt.

Liefde voor pasta

Het probleem is alleen: ik hou ook gewoon heel erg van eten. Eten met veel koolhydraten, zoals pasta. Echt, je kunt me ’s nachts wakker maken voor een bord spaghetti, het liefst met veel kaas erbij. Heel vet, maar verrukkelijk. Het is een liefde die ik niet zomaar wil opgeven nu ik een personal trainer heb, dus eet ik het stiekem toch.

Niet in extreme hoeveelheden, maar gewoon, een bordje pasta op een doordeweekse avond. Moet ook kunnen, vind ik – helemaal omdat ik verder geen eetbuien op de bank heb met zakken chips en chocola. Die pasta wil ik niet opgeven, ook omdat ik gewoon geen zin om continu te moeten nadenken over eiwitten, macro’s of wat dan ook.

Wat niet weet, wat niet deert

Dat zeg ik uiteraard niet tegen mijn trainer. Hij is zo streng, ik zou het niet eens durven. Bovendien heb ik geen zin om me steeds te moeten verantwoorden, dus hou ik liever mijn mond. Als ik mezelf nu in zijn bijzijn weeg en het gaat niet zoals gehoopt, dan knik ik gewoon. Beaam ik dat ik me misschien nog wat strakker aan mijn eetschema moet houden, of net iets scherper moeten zijn. Verder laat ik er zo min mogelijk over los, in het kader van wat niet weet, wat niet deert.

Waarom ik die personal trainer niet skip? Nou, eerlijk, ik vind het wel fijn dat iemand me zo achter mijn broek aanzit. Ik voel me ook echt sterker en zie mijn lijf veranderen. Maar ik geloof naast al die discipline ook heel erg in balans. En voor mij hoort daar gewoon een bordje pasta bij.”

Vanwege privacy in combinatie met gevoelige onderwerpen zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.

Meer lezen over de geheimen van lezers? Deze situaties waren in de afgelopen maanden favoriet:

• Opgebiecht: ‘Ik woon sinds kort samen met een vriendin, maar heb nu al spijt’
• Opgebiecht: ‘Ik vind het kerstdiner bij mijn schoonouders niet te eten’
• Opgebiecht: ‘Ik vind het huis van onze vrienden vies’
• Opgebiecht: ‘Ik schaam me voor mijn interieur’

Geschreven door Mirthe Diemel

Liep honderd jaar geleden al stage bij Metro en is met tussenpozen altijd blijven hangen. Maakt nu wekelijks een aflevering voor Metro’s rubriek Opgebiecht, De Spaarrekening van... en Geld maakt (niet) gelukkig. Schrijft daarnaast ook graag human-interest verhalen en portrettenseries; zolang het maar persoonlijk is. Maar kan ook met net zoveel liefde een informatief artikel maken over de meest uiteenlopende onderwerpen – van rugpijn tot aan feiten over mayonaise.

Reacties