Vera Guldemeester Lifestyle 28 apr 2026bijgewerkt: 29 apr 2026, 08:32

Leestijd: 4 minuten

Corine (43) in Burenruzies: ‘De buurkinderen doen iedere dag meerdere keren aan belletje lellen’

Buren: you love them or you hate them. Iedere week deelt een lezer in Burenruzies de meest bizarre, hilarische of totaal uit de hand gelopen burenruzie. Van drama in de groepsapp tot oorlog over een schutting. Deze week vertelt Corine (43) hoe haar buurkinderen haar al een jaar lang lastigvallen met belletje lellen.

Corine (43): „Toen ik hier ruim een jaar geleden kwam wonen, was ik oprecht blij met mijn nieuwe plek. Ik woon hier alleen en vond het juist gezellig dat er in de straat veel leven was. Kinderen die buiten spelen en wat reuring om me heen, dat gaf een veilig gevoel.

Maar al na een paar weken begon het. De bel ging, ik liep naar de deur, deed open en er stond niemand. In de verte zag ik een paar giechelende kinderen wegrennen. Ze waren aan het belletje lellen. Ik moest erom lachen. Het hoort er toch een beetje bij, dacht ik. Alleen bleef het niet bij die ene keer.

Belletje lellen

In de dagen daarna gebeurde het opnieuw en daarna weer. Inmiddels zijn we een jaar verder en gaat hier bijna dagelijks meerdere keren de bel, zonder dat er iemand voor de deur staat. Soms drie keer op een middag, soms ’s avonds als ik net rustig op de bank zit, soms precies op het moment dat ik onder de douche sta of midden in een werkcall zit. Bijna altijd loop ik naar de deur met de hoop dat het een pakketbezorger is of iemand die echt iets nodig heeft, maar negen van de tien keer sta ik weer voor niets bij de deur.

De bel uitzetten is geen optie, want voor mijn werk krijg ik regelmatig pakketjes die ik niet kan missen. Dus moet ik reageren als de bel gaat. Omdat ik er zo klaar mee was, heb ik op een gegeven moment een deurbel met camera laten installeren, zodat ik in ieder geval eerst kan kijken wie er staat. Dat gaf even rust, maar veranderde uiteindelijk niets. De kinderen gaan gewoon door. Ze kijken soms zelfs recht in de camera terwijl ze aanbellen en wegrennen, alsof het onderdeel van het spel is geworden.

Privacy van de kinderen schenden

Omdat ouders in de straat bleven volhouden dat hun kinderen het niet waren, heb ik een paar keer beelden gedeeld in de buurtapp, puur als bewijs. Ik dacht: dan kunnen we er normaal over praten en stopt het misschien. Maar in plaats van excuses kreeg ik verwijten. Het zou niet kunnen wat ik deed, ik zou met het delen van de beelden de privacy van hun kinderen schenden. Eén ouder dreigde zelfs dat ze een advocaat zouden inschakelen als ik nog één keer beelden zou delen.

Een advocaat, terwijl ík degene ben die al een jaar lang bijna dagelijks wordt lastiggevallen door dat eindeloze aanbellen. Zelfs de wijkpolitie is inmiddels een keer langs geweest om met de kinderen en hun ouders te praten. Even leek het rustiger te worden, maar dat duurde niet lang. Na een paar weken begon het gewoon weer opnieuw, alsof er niets was gebeurd.

Structurele overlast

Wat begon als een onschuldig grapje is inmiddels structurele overlast geworden. Ik merk dat ik elke keer gespannen raak als de bel gaat. En eerlijk gezegd vroeg ik me nog af waarom de vorige bewoner hier zo kort heeft gewoond, maar ik denk dat ik het nu wel weet.”

Wat vind jij hiervan? Reageer hieronder, op onze Facebook-pagina of via Instagram!

John Reid van De Rijdende Rechter reageert

Rechter John Reid – bekend van het tv-programma De Rijdende Rechter – reageert op bovenstaand probleem: „Dat klinkt echt vreselijk. En als je erover klaagt, lijkt het alsof je iets tegen kinderen hebt. En dan krijg je de opmerking dat je tegen kattenkwaad moet kunnen. Maar dit is terreur.

Het is heel simpel: als de ouders onder één een hoedje met de kinderen spelen, ga je altijd het onderspit delven. Ervan uitgaande dat u niet het geld heeft om te verhuizen, wat vaak het beste idee zou zijn, zou ik een oplossing proberen vinden voor de pakketjes.

Dat lijkt me 1000 keer gemakkelijker dan met welke advocaat dan ook vergeefs de kinderen te laten stoppen. Dus laat die pakketjes elders afleveren, en zet de bel uit of ontkoppel hem.”

Heb jij ook een conflict met de buren of een ander probleem, meld je dan aan bij tv-programma De Rijdende Rechter! Bel de redactie op 020-314 3112, stuur een WhatsApp naar 06-42339202 of mail naar [email protected].

Vorige week

Vorige week vertelde Marloes (36) hoe haar buren verwachten dat haar kinderen van 6 en 8 zich in hun eigen tuin bijna geruisloos gedragen. Metro-lezers reageerden hier massaal op. Thamar reageerde met „Kinderen hoeven niet altijd stil te zijn. Ze mogen uiteraard spelen. Maar schreeuwen en krijsen vind ik te ver gaan. Ook met kinderen kun je rekening met elkaar houden.” Een andere lezer, Debra, zei hierop: „Herkenbaar… En dan ging het hier alleen om de kinderen van vrienden die af en toe langskwamen. Grasmaaien? Ellende. Visite in de tuin? Nog meer ellende.”

Benieuwd naar andere akkefietjes tussen buren? Deze verhalen waren favoriet bij onze lezers:

• Burenruzies: ‘Onze buren lieten een schutting 20 centimeter op onze grond plaatsen en weigeren hem te verplaatsen’
• Burenruzies: ‘Mijn buren weigerden mijn pakketjes te geven, omdat ik zelf maar thuis moest zijn’
• Burenruzies: ‘Onze buurman begon zonder overleg aan een verbouwing die geluidsoverlast geeft tot laat in de avond’
• Burenruzies: ‘De nieuwe buren hebben een grote volière in de tuin, maar je hoort de vogels dag en nacht’

Geschreven door Vera Guldemeester

Vera heeft in een ver verleden de studie Media, Informatie en Communicatie gedaan en is in 2012 afgestudeerd in de richting ‘Tijdschriften’. Sindsdien is ze freelance (eind)redacteur voor diverse (online) magazines, waaronder Metro. Haar passies? Reizen, eten, interieur en natúúrlijk schrijven. Voor Metro verdiept ze zich in persoonlijke verhalen voor rubrieken als ‘Burenruzies’, ‘Financiële fouten’ en ‘Ex-treem gênant’.

Reacties