Redactie Metro
Redactie Metro Lifestyle 20 feb 2026
Leestijd: 3 minuten

Lieke (34) in Opgebiecht: ‘Tijdens carnaval zoende ik met een getrouwde man’

Iedereen heeft weleens een geheim, een leugentje om bestwil, iets wat we liever niet hardop zeggen. In Metro’s rubriek Opgebiecht durft een Metro-lezer dat toch te doen. Deze week: Lieke (34) ontmoette tijdens carnaval een charmante cowboy met wie ze ook zoende, alleen: hij bleek getrouwd.

Lieke: „Als vrijgezel weet ik heus wel dat carnaval niet dé plek is om de liefde van je leven tegen het lijf te lopen. Maar het hield me niet tegen om samen met mijn beste vriendin de trein naar Maastricht te pakken, vastbesloten om er een fantastisch weekend van te maken. Geen verwachtingen, alleen gezelligheid, muziek en dansen tot je voeten pijn doen.

Even iemand anders zijn

En gezellig werd het. Overal klonk muziek en in de kroegen was het één groot feest van uitgedoste en uitgelaten mensen. Het fijne aan carnaval in een vreemde stad: niemand kent je, niemand weet wie je bent of wat je verhaal is, en je mag even iemand anders zijn.

Niet veel later verscheen hij ineens voor me, in een overvolle kroeg: een cowboy, compleet met hoed en laarzen. Met een grote grijns gooide hij een denkbeeldige lasso mijn kant op. ‘Pas op, ik vang je zo.’ Het was zo’n foute openingszin dat ik er alleen maar om kon lachen. En precies dat brak het ijs.

Geflirt en gedanst

We raakten aan de praat en het gesprek liep verrassend makkelijk. Niet dat het een heel diep gesprek was hoor, maar het was ongedwongen en gezellig. Het bleef ook niet bij praten, want er werd geflirt, gedanst en steeds vaker raakte hij mijn hand of mijn middel aan. Toen de eerste klanken van Baila de Gasolina door de kroeg galmden, trok hij me speels naar zich toe en voor ik het wist, zoenden we. Het bleef niet bij één keer, maar ging de hele avond zo’n beetje door.

Op een gegeven moment besloot ik een selfie van ons samen te maken. Lachend, zijn arm om mijn middel, mijn wang tegen die van hem. ‘Ik stuur hem naar je door, wat is je nummer?’, vroeg ik. Er viel een korte stilte. Hij keek even weg en zei toen, bijna terloops: ‘Eh, dat vindt mijn vrouw vast niet goed.’

Woest

Ik dacht oprecht dat ik het verkeerd had verstaan. Zijn vrouw? Terwijl hij de hele avond met mij stond te zoenen?! Hij haalde zijn schouders op en mompelde iets in de trant van: ‘Wat dacht je dan?’ Alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

Op dat moment werd ik echt woest, en voelde ik me ook een beetje schuldig. Niet omdat ik iets wist, maar juist omdat ik van níets wist. En zijn vrouw had waarschijnlijk geen idee van waar haar man die avond uithing. Ik had geen behoefte aan een discussie tussen de hossende feestgangers, dit was toch een verloren zaak. Dus deed ik het enige wat goed voelde: ik gooide mijn drinken in zijn gezicht, pakte mijn vriendin bij haar arm en liep zonder om te kijken de kroeg uit.

Sindsdien weet ik één ding zeker: al is iemand nog zo leuk of draagt diegene een charmante cowboyhoed, tijdens carnaval vind je écht geen relatiemateriaal.”

Vanwege privacy in combinatie met gevoelige onderwerpen zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.

Meer lezen over de geheimen van lezers? Deze situaties waren in de afgelopen maanden favoriet:

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Het beste van Metro in je inbox 🌐

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang tot drie keer per week een selectie van onze mooiste verhalen.

Reacties