Van Laura tot Runninglau en weer Laura

19 mei 2017 om 06:00Annemerel de Jongh
Van Laura tot Runninglau en weer Laura

Je zou niet zeggen dat Laura Brijde pas 21 is. Ze heeft haar diploma International Business op zak, wist van haar tienerhobby een goed lopend bedrijf weten te maken, heeft duizenden fans op YouTube, Instagram en haar eigen blog.

Verder heeft ze een serieuze relatie met een knappe Spanjaard (waar ze inmiddels ook woont) en als ambassadeur van Maybelline loopt ze later dit jaar de marathon in New York.

Wanneer werd Laura eigenlijk Runninglau?

In 2011 begon ik met hardlopen. Ik was toen vijftien en had echt alles al geprobeerd: tennis, ballet, gymnastiek, streetdance, paardrijden, voetbal. Maar ik was gewoon overal verschrikkelijk slecht in en had ook nergens lol in. Mijn vader, die al vanaf zijn achttiende hardloopt, riep al tijden dat ik met hem mee moest. Ik had niet heel veel meer te verliezen, want ik had voor mijn gevoel alles al geprobeerd en erg veel slechter dan in alle andere sporten kon ik niet zijn. Maar, verrassing, eigenlijk vond ik het vanaf het eerste moment heel erg leuk. Het gevoel dat lopen je geeft, steeds sneller en langer kunnen lopen. Jarenlang liep ik iedere week minstens drie, vier keer.

Totdat je ineens wel heel erg dun werd…

Mijn ouders hadden het al vaker tegen me gezegd, maar zelf zag ik het niet zo. Totdat ik een spontaan genomen foto van mijn rug zag. Ik schrok me rot. Was ik dit? Ik liep heel veel hard en was in die tijd best wel streng voor mezelf qua voeding. Ik at wel gewoon, maar niet genoeg. Ik ben naar de sportschool gegaan om sterker te worden, maar ik ging ook langzaamaan steeds meer calorieën op een dag eten. Dat leek in het begin heel veel, maar nu, twee jaar later, eet ik nog een stuk meer. Toen ik mijn vriend leerde kennen – die helemaal niet bezig was met gezond eten en veel sporten – kon ik het een stuk beter loslaten. Het leven draait niet alleen om sport en voeding. In het begin vlogen de kilo’s eraan, totdat ik op een lekker gewicht zat. Nu weeg ik rond de 60. Als ik een weekje wat ongezonder eet misschien 62 en als ik dan weer wat beter oplet 59. Ik voel me hier heel goed bij. Er gaat vrijwel geen dag voorbij waarop ik niet ‘zondig’ met een ijsje. Ik heb meer energie en ik vind dit eerlijk gezegd ook een stuk mooier bij mezelf dan dat hele magere.

In 2016 liep je je eerste marathon. Dat ging niet helemaal als gepland. Hoe ga je het dit keer aanpakken?

Vorig jaar raakte ik tien weken voor de marathon geblesseerd. Ik heb hem toen wel gelopen, maar ik ben er niet echt trots op hoe dat gegaan is. Ik heb er bijna vijfenhalf uur over gedaan en zat een half uur bij de EHBO. Daarna was ik nog veel verder van huis. Ik kan nu eindelijk weer tien kilometer pijnloos hardlopen en ik ben als de dood dat het terugkomt. Daarom ben ik van plan om het ‘100 dagen sportrusten’ marathonschema te gaan gebruiken. Hierin train je op hartslag en is je langste duurloop voor de marathon 14 kilometer. Je hoort er wisselende verhalen over, maar als je het niet probeert dan weet je het niet. Hopelijk ben ik er 5 november in New York klaar voor.

Vorig jaar verhuisde je naar Spanje, hoe is het daar eigenlijk gesteld met de fit-hype?

Ik heb het gevoel dat ze daar nu op het punt zijn, waar wij in Nederland twee jaar geleden waren. Best wel heftig dus. Maar het leven hier in het zuiden van Spanje is echt compleet anders. Tony, mijn vriend, zegt weleens, ‘ik heb zo’n medelijden met Nederlandse kinderen, die moeten altijd binnen spelen’. Als het hier een keer regent, stort de hele boel in elkaar, iedereen rent naar zijn auto alsof er iets vreselijks aan de hand is en er gebeuren veel meer ongelukken. Verder gaat iedereen hier veel later naar bed. Mijn schoonmoeder van tegen de zestig gaat niet voor 2.00u slapen, maar staat ook gewoon weer vroeg op. Dan staat ze de hele dag in de keuken voor het middagmaal dat rond half drie geserveerd wordt. Alles, tot de rijstepap aan toe, is zelfgemaakt. Hier komt niets uit pakjes en zakjes. Maar er wordt wel veel gefrituurd, wat het dan weer vrij calorierijk kan maken allemaal.

Heb je nog tips voor Metrolezers die van de zomer naar een land als Spanje gaan en graag een gezonde levensstijl willen voortzetten?

Als je wil hardlopen, ga of heel vroeg (voor 8.00u) of laat (na 21.00u). Zorg dat je altijd water bij je hebt, want ook al schijnt de zon niet, het is gewoon warm. Ben je eigenwijs en wil je toch overdag lopen, vergeet dan geen pet op te zetten. En neem je pinpas mee, mocht je de weg kwijtraken dan kun je altijd een taxi nemen of iets te eten kopen.

Je kunt Laura volgen op haar blog Laurabrijde.com en op YouTube ‘Laura Brijde’

Ga naar buiten omdat...

1. Je je fantastisch zult voelen na afloop van je run of work-out.

2. En om diezelfde reden je verschrikkelijk lamlendig zult voelen als je niet gaat.

3. Stel dat je van zeven uur ‘s ochtends tot elf uur ‘s avonds wakker bent. Een half uurtje sporten is dan maar 3.125 procent van je dag.

4. Je pakt gelijk wat mee van het heerlijke zomerse zonnetje. En ook als de zon zich achter de wolken verstopt, krijg je buiten vitamine D binnen.

5. Het feit dat je na je run jezelf kunt belonen op die extra grote gezonde maaltijd...

6. Of juist die niet zo gezonde maaltijd. Ik bedoel, je hebt gerend, dan verdien je die McKroket en kipnuggets toch?

7. Deze run is wéér een stap dichterbij je uiteindelijke doel. Stel je run uit, dan stel je ook je doelen uit. Wil je dat?

8. Omdat sporten het stofje endorfine aanmaakt. En van endorfine worden wij – wetenschappelijk bewezen - blij.

9. Omdat, in the end, het gaat om het vinden van je eigen motivatie. Jij hebt deze bovenstaande redenen helemaal niet nodig. Jij kan dit en je weet dat je het in je hebt. Zet daarom je excuses aan de kant en ga ervoor.