Sigrid Stamkot
Sigrid Stamkot Lifestyle 14 aug 2015

En waarom ook niet?

Eigenlijk is het ook best vreemd, als je er eens even over na gaat denken.
Als meisje droeg je een jurkje en als jongen een broek. Klaar. Punt. Dat was nou eenmaal zo: het lag voor je klaar en je trok het aan, niets meer, niets minder. Een enkele vrije ziel zette het op een brullen en mocht dan in iets anders naar school, maar werd dan prompt vreemd aangekeken.

De laatste jaren vervagen de grenzen tussen mannen en vrouwen. Dat zien we op de catwalk, met vrouwen in mannenshows, en andersom. Dat zien we op de rode loper, met dank aan onder andere Caitlyn Jenner. En dat zien we dus ook in de kledingwinkels.
Onder andere Jean Paul Gaultier doet natuurlijk al jaren niet aan man of vrouw, en stuurt zo’n beetje alles en iedereen dat en die zich voort kan bewegen de catwalk op, maar nu volgt ’de meute’.

Zo kwam Selfridges, niets de minste en zeg maar gerust toonaangevend, in diverse van haar vestigingen met een genderneutrale afdeling. Niets geen paspoppen met lang haar of rode lippen, of juist met toch altijd zo’n awkward nietzeggende bobbel bij de bovenbenen. En ook de kleding hangt door elkaar en is dus niet onderverdeeld. Ook in Amsterdam is ingespeeld op de genderneutrale trend. Kledingmerk Nobody Has To Know opende in maart een winkel waar uit niets is op te maken of de kleding voor mannen of vrouwen is. Niet door het ontwerp, maar met dank aan de rechte en cleane trend is steeds meer kleding uniseks, maar ook niet door de manier waarop het in de winkel wordt gehangen. ,,Zoek het maar uit", is het devies.

En waarom ook niet? Waarom zou ik als vrouw mijn garderobe-inhoud van door anderen aangewezen afdelingen moeten halen? Zelf merkte ik het een jaar of drie geleden. Bij een sample sale van het Nederlandse merk Avelon belandde ik ’per ongeluk’ voor het mannenrek. Alwaar ik een begerenswaardige trui spotte. Maar ja, voor mannen. ,,Dus?" bedacht ik me, en trok een S’je uit het rek. Natuurlijk, de schouders hingen iets verder dan ze bij een vrouwenmaat hadden gedaan. Maar dat maakte de trui juist net even anders. Sindsdien spoed ik me bij opvolgende sample sales als eerste naar het mannengedeelte en liggen er al diverse mannentruien op de plank.

Daarmee ben ik niet de enige, ik zie ook vaak genoeg meiden de broek van hun vriend aantrekken. En dan niet een voor vrouwen gemaakte mannenbroek, de boyfriend – want die is het dan toch weer net niet. Gewoon: broek van manlief aan, riem aantrekken en klaar.

En zo komen we maar weer terug op de grote Coco Chanel, die in de jaren twintig al besloot dat het onzin was dat vrouwen rokken en jurken aan moesten, en dus voor het paardrijden een broek aantrok. Het duurt even honderd jaar, maar de modewereld en steeds meer ook het straatbeeld is inmiddels ook zo ver.

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Wekelijks het beste van Metro in je mailbox

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang iedere donderdag om 16.00 uur een selectie van onze mooiste verhalen.

Reageer op artikel:
En waarom ook niet?
Sluiten