Lezerscolumn

pen icon

Saul Fryman

GGZ slogans & dodelijk positivisme

16 JAN 2017

Eigen voordeur, zelfredzaamheid, er in trappen doe ik al jaren niet meer.

Als er iets waarin ik ben mislukt dan is het wel om de ideale cliënt te zijn. Nog nooit voelde ik zoveel haat naar een organisatie dat gerund word door een mooiboy zijn holmaat en zijn talloze minnaressen.

Woorden en slogans als e-health, get a life not a service, ertoe doen, inclusie, empowerment, wrap , er toe doen enzovoorts, tegeltjeswijsheid in felle kleuren op notitieblokken waar je als cliënt geen stap verder mee komt behalve dat het alleen positivisme verkoopt voor goedgelovige
hippie-achtige roze bril dragende wiet rokende medewerkers op het hoofdkantoor.

De website van de organisatie is niet veel beter, er staan alleen succesverhalen op van participatiewet cliënten, model cliënten wel te verstaan die het blijkbaar wel redden in de maatschappij.

Ze hadden beter het volgende op de website kunnen plaatsen:

''Cliënten hebben alleen talent als er aan te verdienen valt''.

''Uitbuiting van onze dagbestedings-cliënten vinden wij de gewoonste zaak van de wereld''.

''Onze de assistent van de assistent begeleider opleiding kost €5000,- je bereik er niet veel mee dan had je maar een spw3 opleiding moeten volgen''.

''Ook laat wij onze sociale psychiatrie cliënten maandenlang in nood en in de kou op een wachtlijst staan''.

''Cliënten die de komend jaar verplicht moeten verhuizen zoeken het maar uit, want van ons krijg je geen verhuisvergoeding meer, het interesseert ons eigenlijk niet hoe je verhuist en of je er geld voor hebt of niet zolang je maar verhuist''.

''Overlijden door suïcide, nou en die dingen gebeuren als de kamer maar wel daarna zo snel mogelijk bewoond is door een nieuwe cliënt''.

''Rouwen, kom op hé, twee gesprekken met een gedragsdeskundige en we gaan weer verder''.

''Als je wilt klagen stuur je maar een brief naar onze zogenaamde onafhankelijke slaafse klachtencommissie, zij nemen je niet serieus zullen alleen lezen en horen wat ze willen lezen en horen en je wint nooit''.

En dan die constant vrolijk tweets van die mensen die kutslogans verzinnen, buurtcirkels creëren, een nutteloze app de wereld in gooien om te connecten, bijeenkomsten bijwonen, ze weten het blijkbaar allemaal beter en dat terwijl begeleiders op de werkvloer lijken te verzuipen in een bureaucratie van papierwerk, doelloze trainingen en burn-outs.

Laat mij maar slapen, want het vertrouwen is zo vaak geschonden nee ik wil niet meer begeleid worden, laat mij maar inslapen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

50

pen icon

Jan-Kees Verschuure

Likeability of 5

Hollandse hondsdagen

10 JUL 2018

Ik kan in de dagen die leiden naar de zomervakantie eindelijk in de wachtstand. En dat is heerlijk. In het waterdorpje waar ik woon waaien de eerste Belgische toeristen al binnen, gesoigneerde dames die hooggehakt op zoek gaan naar oesters en vanachter hun zonnebril kokette rondjes draaien bij de gereformeerde kerk. De wind blaast zachtjes zorgen weg, en draagt lust tot paren aan.

Alles ademt deze dagen: een tienermeisje op haar Vespa klemt een Hoegaarden rosé tussen de gashendel en haar vingers; de doorrookte buurvrouw schaamt zich niet langer voor haar spataderen, de Thaise masseuse van de overkant is nijver aan het tuinieren, en de ogen van Loes Haverkort doen nog harder dromen dan voorheen.

De nieuwslezeres op de radio heet Lot Lewin en Radio Tour de France speelt Franse zuchtmuziek. Een zacht gezoem van motorboten vult de verte; het vliegtuig met mijn dochter maakt boven Bergen op Zoom een bocht richting Côte d'Azur. Traagheid en loomheid worden anders vervloekt, maar brengen kalmte en verlangen. Het is zomer, mensen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_8b4b13f22384e109e83888ade67828b3b12b3fac_avatar

Views

400+

pen icon

Metro

On Fire

Jouw column in de krant en op metronieuws.nl?

11 NOV 2017

Metro geniet vanaf 23 juli 2018 van de zomer. Er verschijnt dus even geen krant en de lezerscolumnwedstrijd ligt ook stil. Op 20 augustus ligt Metro weer in de bakken en kiezen we ook weer een winnende column. 

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column binnen 48 uur en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_7e67beacd08ccd8fb4d46307897b6e256ce3f0d6_avataruser_85fd08bcc7c7a4a84f20724f8dc10dd0d5d07413_avataruser_4240aeece1c32e21b87e7bafba31b9ec2fc4b80d_avatar

+97


Views

6k+

pen icon

Monique Louis

Likeability of 5

De etalagepop

20 JUL 2018

Zoon rent de roltrap op, we volgen bedaard, stappen uit op de tweede etage. Zoon neemt de roltrap weer naar beneden. We kijken hem na. Kom je zo weer terug, gebaar ik naar hem. Hij doet het nog een keer, we wachten. Bovengekomen, schiet hij zigzaggend de winkel door. Zijn energie is benijdenswaardig. We maken wat afspraken. Op deze etage blijven, niet alle broeken overhoop halen. Hij knikt en is weer weg. Even later zie ik hem. Hij strikt de veters van een mannelijke paspop. De vijfjarige zit rustig en geconcentreerd. Als de strik gelukt is, begint hij aan de volgende schoen. Ik kijk rond, zie nog een aantal plastic mannen staan. Mooi, dan kan ik me concentreren op man.
Ik ontpop me als zijn persoonlijke assistent. Kijk turend naar maat en model, kom aangesneld met twee spijkerbroeken over de arm en een over mijn schouder. ‘Hier’ hijg ik. Man pakt ze snel aan. ’Heb je ook nog iets met een kleur gezien?’ vraagt hij vriendelijk, zijn hoofd vanachter het gordijn. Ik knik, hol op een drafje weg. Waar had ik ze ook weer gezien? Ik snel met tien vingers door alle maten. Kijk op, zie ik zoon nog ergens? Nee, weg. Beter even zoeken. Zie een verkoopster, vraag haar snel naar de juiste lengtemaat, loop achter haar aan. Waar gaat ze helemaal heen? ‘Kijk’ ze overhandigt me een exemplaar. Het is niet hetzelfde model, wel de goede kleur. Dankjewel, zeg ik. De broek blijkt niet de juiste maat. Ondertussen speur ik de omgeving af.
Daar is hij. Ik blijf op een afstandje staan. Zoon staat bedremmeld met de arm van een etalagepop in zijn handen. Een vrouw loopt op hem af, zoon knikt verlegen. Ze probeert hem te helpen, draait de arm van de pop er weer in. Het gaat moeizaam. Ik zie hem opgelucht lachen naar de vrouw. Zoon ziet mij nu ook, draaft op me af. ‘Zo, nog iets geks meegemaakt?’ vraag ik hem. ‘Nee, hoor’ antwoordt hij. Wat mij niet lukt, lukt hem wel. Hij vist een broek met lengtemaat 36 uit de stapel. ‘En?’ vraagt hij, als zijn vader tevoorschijn komt. ‘Hm, beetje krap, het voelt alsof ik een maillot draag’. Ik knik goedkeurend. ‘Maarten, jij hebt de maat goed gekozen, maar ik neem toch die andere broek’. ‘Ik houd van cijfers, zegt zoon blij.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avatar

Views

77

pen icon

Judith Bottigliero

Inpakstress

19 JUL 2018

Vakantieleed

Hoera we gaan op vakantie. Eindelijk na een jaar keihard werken,gaan we binnenkort dan toch echt op vakantie.
Met vier kinderen en een man is dat zo makkelijk nog niet.
Drie weken in een stacaravan. En vanaf het vakantieadres de oudste twee nog wegbrengen voor een weekje scoutingkamp.
Dat wordt dus efficiënt inpakken.
Na een paar uur dubben besloot ik voor de vakantie alles in shoppers te doen. Ieder gezinslid een shopper. Lekker overzichtelijk toch?
Dat klinkt easypeasy. In theorie zou je zo klaar zijn. Maar niet met die kinderen die rondhobbelen en ondertussen als ongeleide projectielen hun kasten leeghalen.
Gelukkig kwam een vriend me even redden en ging braaf de kinderen bezighouden zodat ik die shoppers kon vullen.
Hoe doen andere gezinnen dit toch? Hebben die óók zoveel stress net voor vertrek?
Of zijn die toch beter geordend en beginnen al weken vantevoren met inpakken?
Lijstjes maak ik ook, heerlijk om lijstjes te maken, en het liefst met Pinterest erbij. Alleen tijdens het inpakken doe ik er geen fluit mee.
Elk jaar denk ik, nu doen we het anders. En elk jaar stress ik een paar dagen vantevoren. En elk jaar presteer ik het toch om alles op tijd ingepakt te hebben en een net huis te hebben bij vertrek.
Ik ga er vanuit dat het dit jaar dan toch nog goed gaat komen en dat ik dan 3 weken van m'n welverdiende vakantie mag genieten.
Laat ik niet vergeten om m'n boeken in te pakken, want wie weet kom ik zelfs wel aan lezen toe dit jaar.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

Views

86