8 oktober 2017 om 15:26
Lezerscolumn van: Laura Schouten
Laura Schouten

Mens & Maatschappij

Herfstdipje? Ik heb dat het hele jaar….

Deze column in de krant?
20

De bladeren vallen van de bomen, de dagen worden donker. In deze tijd van het jaar voelen veel mensen zich vaak wat minder goed. Men voelt zich vaak somberder, depressiever en energieloos. Na de zomervakantie begint er weer een lange, koude periode van werken en de dagelijkse stress, dit is voor velen een klap in het gezicht. Maar ik heb dat het hele jaar…
Ik heb namelijk een depressie, en ik durf het nu te vertellen. Dit is voor mij helaas niet nieuw, het speelt al een tijdje.
Zelf heb ik lang ontkent dat ik te maken had met een depressie. Ik werd vaker moe en mijn stemming veranderde snel, maar dat was niet gek na de scheiding van mijn ouders en het overlijden van een vriend. Ik dacht dat het door de omstandigheden kwam. Maar het hield maar niet op, het leven ging door en het leek alsof ik maar stil bleef staan.
Ik was net begonnen op het MBO Marketing & Communicatie en ik deed hard mijn best maar het lukte gewoonweg niet meer. Ik kon me niet meer concentreren, ik voelde me alleen en nutteloos. Alsof alles wat ik deed toch geen zin had, ook al wist ik dat het belangrijk was een diploma te halen. Ik heb een jaar thuis gezeten met begeleiding van een psycholoog. Een jaar later begon ik met volle moed opnieuw en dat ging een tijdje goed, maar na 1,5 jaar ging het niet meer. Ik ben naar een andere school gegaan en ik begon aan mijn stage, maar ook dat hield ik niet vol. Nu begin ik opnieuw met sessies bij een psycholoog en heb ik besloten een jaar alleen op mezelf te focussen.
Het lastige van een depressie is dat je het niet ziet. Het zit van binnen en niemand kan voelen wat jij voelt of denkt. Intussen blijven de negatieve gedachtes door je hoofd spoken en je weet niet hoe je het moet stoppen. Ik ben altijd bang dat mensen denken dat ik mezelf aanstel, dat ik gewoon geen zin heb om te leren of te werken. U zal wel denken, waarom vertel je dit allemaal? Maar ik wil je laten zien dat een depressie geen aanstellerij is maar een geestelijke ziekte die moeilijk te bestrijden is. Het kan iedereen overkomen, ook al denk je heel gelukkig te zijn. Ik heb respect voor deze mensen en de manier waarop zich er doorheen vechten.

20