Lezerscolumn

pen icon

HollandsBlond

Met Ellis in Wonderland (en maandag in de krant)

2 NOV 2015

MET ELLIS IN WONDERLAND

Vlak bij Coevorden, op een strook land van 6 bij 485 m2, dat kadestraal gezien noch bij Duitsland, noch bij Nederland hoort, ligt Wonderland. Ik was er op bezoek met een vriend, net op het moment dat Ellis er was om erover te schrijven voor Trouw.

“Mag ik uw land betreden?” vraag ik aan de mannen die er staan. Het doet me denken aan de tijden van het Wilde Westen, toen iedereen maar een vlag in de grond hoefde te poten om zich het land toe te eigenen. Ook hier wappert de vlag van Wonderland op de caravan en er staan kleine vlaggetjes in de grond gepoot op de grens, die – naar we ons laten vertellen – onder de grond wordt aangegeven met betonnen blokken.

We maken kennis. Met Ellis, journaliste van dagblad Trouw, en de man die met haar mee komt, met Ben, Patrick en Yoshi. Bewoners van Wonderland, soevereine mensen. Enkel Yoshi heeft hier zijn caravan staan, maar toch zijn het landgenoten. Ze kunnen zich niet vinden in het Nederlands Staatsburgerschap, en zien het wel zitten hier een vrije staat op te richten.

Het land heeft een erkenningsaanvraag ingediend bij de VS, en gaat een eigen munteenheid voeren, de e-Gulden. De voertaal is t.n.t. Nederlands, de bewoners hoeven geen belasting te betalen, maar krijgen ook geen voorzieningen. Ze zijn soeverein, onafhankelijk en zelf verantwoordelijk voor hun leven en levensonderhoud. “Eten is er altijd”, zegt één van hen en wijst om zich heen naar het landschap. Ik denk dat hij gaat wildplukken, want er is hier nog geen moestuin.

Ik vind het leuk, dit soort pioniers, die een andere wereld willen bouwen, een vrije staat. Ik moet meteen denken aan allerlei alternatieve geldsystemen, en pogingen om belastingvrij te betalen en het kapitaal bij de burger neer te leggen.

Het lijkt me een jongensdroom die vorm gegeven wordt, maar je moet er wel enorm veel voor in huis hebben; gezondheid, lef, idealisme, een grote dosis energie, juridische kennis, vechtlust grenzend aan rebellie, visie en doorzettingsvermogen.

En Ellis? Die vind één lieveheersbeestje op de mouw van Yoshi, nog niet zo veel voor wat we van het sprookje gewend zijn, maar wellicht brengt net dit ene beestje geluk!

Iedereen kan zich aanmelden om inwoner van Wonderland te worden, dus als het je wat lijkt? Lees dan de Trouw van 2 november of bezoek www.vrijstaat-wonderland.org

Nora de Groot (HollandsBlond).

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Rachida Issaoui

Likeability of5

Lotusbloem

23 MEI 2019

Toen ik de ruimte binnenkwam, nam ik in de hal plaats. Ik ging zitten op een bankje en daarnaast stond een tafeltje met een boeddhabeeld en een lotusbloem. Overal hingen foto’s of stonden prullaria die je in een andere wereld brachten. Op de achtergrond hoor ik een deuntje dat een beetje Titanicachtig klonk, maar dan de oosterse versie.

Deze salon bestond al een jaar in mijn wijk en heel vaak liep ik er langs. Voor vandaag had ik een afspraak gemaakt en de stap gewaagd. Al snel wordt ik een kamertje met gordijnen in geroepen door een vrouw met een koolhydraatarm lijf. Haar haren zitten gebonden in een knot en ze wijst me met haar zachte zangerige stem een kapstok waar ik mijn bovenkleding mag ophangen. Ze verdwijnt weer vliegensvlug achter de gordijnen en laat me achter in de half donkere kamer. Ik voel me precies zoals mijn patiënten zich waarschijnlijk voelen als ik een hartfilmpje ga maken, behalve dat mijn behandelkamer beter verlicht is.

Wanneer ik mijn bovenkleding netjes ophang en alvast op de behandeltafel ga zitten, verschijnt ze weer door de gordijnen naar binnen. Ze doet een korte inspectie op mijn nek en rug waarna ze zegt: ‘Het zit heel vast. Ga maar liggen, we gaan beginnen.’

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_174b47034a66c239bf8a1894f86a67435bf59c8a_avatar

pen icon

Metro

On Fire

Stuur hier jouw lezerscolumn in!

7 JAN 2019

Ben jij een goede schrijver? Stuur je column in via onderstaande groene knop of klik hier. Om de column in te kunnen dienen moet je wel een account aanmaken. Dan kan via de homepage rechts onder het menu.

Onze redactie controleert jouw column en plaatst het online. Vervolgens kan het stemmen beginnen!

Let op! Stemmen op lezerscolumns gaat voortaan met emoji’s. Zorg dat je veel positieve emoji’s krijgt op jouw column en je maakt kans om column van de dag te worden. Jouw column komt dan ook in de krant en je krijgt 50 euro.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_159ae67af55967da68dd5ddbe7b2b6ea54316185_avataruser_e07f1f18098afc4074a885b141e9f566e328c6d5_avataruser_12b658277c1b0b52bc7a0505978f1d7768758ee4_avatar

+100


pen icon

Brigitte Mulders

Wat er kan gebeuren als je niet met OV reist

23 MEI 2019

Ik pakte vandaag voor de verandering de auto, zodat ik “lekker snel” bij mijn cliënt kon zijn.

Ik viel direct met mijn neus in de boter, want ik moest voor het eerst tanken met de dienstauto (Greenwheels). Dat had de collega voor mij kennelijk bepaald, want tegen de regels in, heeft zij (of hij) de auto zo goed als leeg voor mij teruggezet (nog vriendelijk bedankt daarvoor).

Ik begin mijn rit dan ook redelijk hysterisch, want ik heb geen idee hoe en wat de regels zijn wat tanken betreft. Voordat de auto voor de deur van mijn cliënt tot stilstand komt (ik had geen tijd om te tanken en stelde het ook angstvallig uit), begint de auto al genadeloos te piepen. Dan besluit ik op YouTube het filmpje te bestuderen "hoe te tanken met een Greenwheels" (ja hoor, dat durf ik gewoon toe te geven).

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Lisanne Stoffer

Likeability of5

Wat definieert een feminist?

23 MEI 2019

Ik zou mijzelf omschrijven als een feminist. Dit deed ik al op de middelbare school, nog voordat ik zelf maar gehoord had van Simone de Beauvoir. Dit is tegenwoordig wel anders. Met mijn studie filosofie leer ik steeds meer over feministische filosofen en ook in mijn vrije tijd ben ik bezig in mijn zoektocht naar inspirerende teksten voor en door vrouwen. Doordat ik steeds meer lees, ben ik ook meer bezig met wat de identiteit van de feministe voor mij betekent. Veel aandacht wordt namelijk gegeven aan de identiteit, of nog specifieker: het uiterlijk van de feministe.

Het standaard beeld van de feministe is de geiten-wollen-sokken, okselharige, bozige vrouw die geen man nodig heeft. Een nieuw beeld ontwaart van een feministe die haar kracht haalt uit zich sexy kleden, bloot zijn zelfs, en niet behandeld worden als een object terwijl ze er zo uitziet. Of is een feministe juist een broekpak dragende power vrouw á la Angela Merkel?

Vraagtekens zet ik bij deze focus, omdat het lijkt af te leiden van de inhoudelijke boodschap. Het is alsof de discussie expres wordt verplaatst van vrouwelijke emancipatie, naar het dragen van een rok of een broek. Het zou de tegenstander van de feministe, degene die actief vraagtekens blijft zetten bij de onafhankelijkheid van de vrouw, uiteraard heel goed uitkomen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avatar

pen icon

Jorine de Koning

Likeability of5

Groen moet je doen!

23 MEI 2019

Groen. De kleur van misselijkheid, van kikkers, groenten, mijn hockeyteam, maar ook van gras. Het spreekwoordelijke gras dat altijd groener lijkt aan de andere kant. De andere kant van de straat, van de stad, van het land of van de wereld. Maar is het gras aan de andere kant wel echt zo groen als het lijkt?

Afgelopen jaar was niet mijn beste jaar. Een jaar gekenmerkt door een bijna burn-out, vele emmers met tranen, grijze dagen en peptalks. Ik stortte bijna in en voor mijn studie moest ik ook nog eens verplicht naar het buitenland. Terwijl ik eigenlijk niet wilde gaan, boekte ik toch een enkeltje Finland en vertrok ik met mijn te volle koffer en backpack voor een half jaar naar het land van volle ijshockeystadions, ingetogen mensen en duizenden meren. En ondanks dat Finland nou niet bepaald bekend staat om de vele zonuren, is daar voor mij toch de zon weer een beetje gaan schijnen.

Waar ik in eerste instantie absoluut niet wilde vertrekken, voelde Finland later meer als een vluchtweg; een kans op een nieuwe omgeving. En ik moet toegeven, alles is ook veel leuker en mooier in het begin. De zonsondergangen zijn nog roder, het water is blauwer, de kou minder erg, de herfst kleurrijker en de mensen nog socialer dan thuis. Niet hoeven denken aan die volle agenda, verplichte trainingen, bijbaantjes en financiën, maar met geld strooien zoals Zwarte Piet met pepernoten gooit en Ophra Winfrey gratis auto’s uitdeelde in haar tv-show. Doen waar je zin in hebt, wie wordt daar nou niet vrolijk van?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avatar

pen icon

Julia Bezuijen

Wat doe jij voor je wijk?

23 MEI 2019

Zeg, hoe gaat het met je ouder wordende buurvrouw? Of met je overbuurmeisje, dat net klaar is met haar examens? Als dorpelingen weet je deze vraag waarschijnlijk meteen te beantwoorden, maar ik voel sommige stedelingen achter hun oor krabben. Een goede band opbouwen met niet alleen je buren, maar met de hele buurt doe je niet zomaar. Toch hoor ik steeds vaker om me heen mensen die deze behoefte wél hebben.

Ik kom zelf uit Ouddorp, met nog geen zesduizend inwoner durf ik hardop te zeggen dat ik het dorpse leven ken. Inmiddels woon ik al bijna drie jaar in Den Haag, een wereld van verschil. Je wordt niet gegroet op straat, de buren spreek je alleen als je het zoveelste pakketje ophaalt en zelfs de kassières herkennen me nog niet. Dit klinkt ietwat dramatischer dan het in werkelijkheid is. Wel hoor ik zowel dorp- als stedelingen weleens zeggen dat ze wat meer contact zouden willen met de mensen om hun heen.

Als introvert gesprekken voeren met onbekende mensen kan zorgen voor stressvlekken in je nek, maar het geeft uiteindelijk zo’n goed gevoel. Het gezegde een goede buur is beter dan een verre vriend is niet zonder reden in het leven geroepen. Door samen dingen te doen en elkaar te leren kennen, kom je al een heel eind. Wetende dat er altijd iemand voor je klaar staat, zit je toch een stuk lekkerder in je wijk. Probeer dat dorpse gevoel een beetje terug te winnen en het onpersoonlijke gedeelte te overbruggen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Mirjam Rienstra

Aan de wijn

23 MEI 2019

Oan ‘e wyn

Het zijn vaak rare namen die mensen voor hun huis bedenken: Ons plekje, Zilvermeeuw, Sa hiene we’t tocht.... Waarom noemt iemand zijn huis ons plekje? Omdat het hun plekje is. Een huis met de naam Zilvermeeuw staat op Vlieland of Terschelling en Sa hiene we’t tocht is het huis van mensen die precies zo wonen als ze het altijd al gedacht hadden. Sa hiene we ’t tocht is fries voor zo hadden we het gedacht. Jaja, ik spreek vloeiend fries!

Laatst ontdekte ik in het dorp waar ik werk een huis met een opmerkelijke naam. Ik stel me zo voor dat het er reuzegezellig is. Als je binnen komt, krijg je gelijk een glaasje wijn in je handen gedrukt. Het lijkt me hét verzamelpunt voor moeders uit het dorp die hun kinderen op school hebben gebracht en ouden van dagen die van hun pensioen genieten.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Gijs Verhoef

Liever blauw dan rood

23 MEI 2019

Het is half zes op een maandagmiddag. Op een overvol perron op Utrecht Centraal sta ik te wachten op de trein die mij naar huis zal brengen. Zodra de trein arriveert en de deuren zich openen, barst de strijd los.

Mensen hobbelen op een drafje naar de deuren om zich als eerste de trein in te kunnen wurmen. Hierbij zien zij vaak de passagiers die uitstappen over het hoofd, waardoor een soort schermutseling ontstaat tussen reizigers.

Eenmaal in de coupé begint de tweede helft van de wedstrijd. Tassen vliegen door de lucht om zitplekken te bemachtigen en al snel zit de gehele coupé overvol, waardoor ik staand mijn reis naar huis moet vervolgen. Alhoewel ik het irritant vind dat ik na een lange werkdag niet kan zitten, moet ik ook niet klagen. Ik ben immers nog jong en vitaal en ervaar een uurtje staan als oncomfortabel, maar niet ondraaglijk. Het wordt pas ondraaglijk als ik mijn blik werp op de eerste klas die grenst aan mijn overvolle tweedeklascoupé. Vergeleken met de tweede klas ziet de eerste klas eruit als een oase waar een serene rust heerst. Dit komt voornamelijk, omdat er twee heren op leeftijd en een verdwaalde conducteur op de rode stoelen zitten, verder is de coupé leeg.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Rebecca Caspers

Likeability of5

Normaal.

23 MEI 2019

Wat is het geheim van normaal zijn? Al vóór ik gediagnosticeerd was met autisme vroeg ik mij dit altijd af, want wat het ook was, ik was het niet. Zo voelde het niet. Normale mensen kunnen makkelijk praten, diep duiken in de Small Talk. Normale mensen hebben een baan, en hebben geen moeite met het vinden en houden hiervan. Normale mensen zijn blij, vrolijk, zichzelf, en hebben veel vrienden. Normale mensen denken niet na over elk woordje, elke beweging en elke gedachte, “is dit wel normaal?”.

Het navigeren van de samenleving, zelfs met een mildere vorm van autisme, kost enorm veel energie. Voor veel mensen is het als fietsen. Ja, zodra je het aan het leren bent, denk je te veel na bij wat je doet, maar daarna gaat alles vanzelf. Je weet het gewoon. Dat niveau bereik ik gewoon niet. Elke keer als ik op deze sociale fiets stap, moet ik nadenken over elke trap en elke bocht die ik maak. Het helpt ook niet dat deze fiets continu verandert, en het landschap is nooit hetzelfde. Het is geen statische sociale omgeving waarvan je even alle regels onthoudt en dan precies je weg kan vinden. Zodra ik wen aan mijn nieuwe fiets, staat er de volgende dag weer een nieuwe in de schuur, en niemand die mij dat even vertelt.

Wat is dan het geheim van normaal zijn? Wat mij betreft is niemand normaal. Ik begin nu te vermoeden dat normaal niet iets is wat je bent of niet. Normaal is een gevoel wat gegeven wordt, een cadeautje van de omgeving mocht je goed genoeg meedoen. Een participatieprijsje. Soms voel ik mij namelijk ook normaal, autisme en al. Als ik tijd doorbreng met mijn beste vriendinnen ben ik normaal. Ik voel me normaal op een gezellige avond met het gezin. Dat cadeau geven ze me elke keer als ik ze weer zie.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avatar

pen icon

Seth Nolten

Likeability of5

Bedankt Duncan!

22 MEI 2019

’…93 points for Sweden, and that means that the Netherlands wins!’

En terwijl dat gezegd werd, door de slecht acterende presentatoren, sprongen 2 meiden van hun stoel. Als 2 gillende keukenmeiden omarmden ze elkaar en sprongen wat in het rond. De hele zaal keek hun kant op, met wat afstandelijk lachende gezichten.

Het was niet heel anders dan op tv te zien was. Duncan die juichend omhoog sprong, terwijl de rest van de artiesten als boeren met kiespijn zaten te lachen. Behalve IJsland dan natuurlijk, met hun emo-achtige stijl en Palestijnse vlaggen (in Israël). Daarnaast was Oekraïne er ook niet bij om de overwinning mee te vieren; zij trokken zich terug vanwege ‘politieke redenen’.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

lol
user_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avatar

pen icon

Cale columns

Likeability of5

Animal Liberation Forum

22 MEI 2019

Dat vraag ik u af. Of u bij het napluizen van kiesprogramma’s en stemwijzers erachter komt dat je blijkbaar heel anders denkt dan dat je dacht. En dat je bij het ene uiterste vergoeilijkend handelt en het ook wel enigszins waar vindt, maar vervolgens bij het andere uiterste hetzelfde gedrag vertoont. Nogal onlogisch lijkt het. En, weer vergoelijkend, ook wel logisch.

Er word al gezegd dat je logaritmes je beter kennen dan jij zelf. Maar als dat zo is, dan is het een kwestie van op het juiste moment op de juiste plek de afweging maken en stemmen. Om vervolgens, want qua logaritme bewegen we net zo ritmisch asymmetrisch en aritmisch mee, een dag later alweer spijt te hebben van je uitgebrachte stem. En dat geldt niet alleen voor de kiezer maar ook voor de gekozene.

Neem nou ( the names have been changed to protect the innnocent) T & T. Oftewel of teOrwell Napoleon en Snowball. Die vinden dat je niet vóór een grote allesbepalende macht moet gaan, maar liberaal en dus individualiserend moet zijn. Dat kun je vinden en in je programma zetten. Vervolgens ga je in je vrije tijd wat dagdromen over individualisering, vindt je dat die te ver is doorgeslagen, heeft geleid tot een maatschappij die onwenselijke normen en waarden heeft opgeleverd en vindt je dus eigenlijk dat die maatschappij weer terug moet naar de wensen van jou als individu. Als dat kan gebeuren dan is de omkering kompleet, want dan heb je dus toch die allesbepalende ene grote macht. En daar was je in je programma op tegen.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_b0d9c53d19a696eabab7821f9736a9e7f1240c94_avatar

pen icon

Monique Louis

Likeability of5

De kennismaking

22 MEI 2019

Hugo, de man rechts van haar, sloeg dreigend op de tafel met het racket, gemaakt van schuimrubber. ‘Zo gaan we hier met elkaar om’ zei hij. Zijn iets geaffecteerde stem verraadde ironie. Zou zij dit ook horen? De mannen aan de overkant, lachtten verlegen. De linker, zou een broer van haar kunnen zijn. De kleine witgrijs-harige vrouw tegenover me, keek zoals mijn oma altijd keek: met kalme, lichtblauwe ogen.

Mijn moeder lachtte, keek schuchter rond maar reageerde als een bijdehand meisje. Ze pakte het racket, zei: ‘ik had zeven broers, ik ben wel wat gewend hoor.’ Goed zo ma, dacht ik. Mijn broer en ik zaten naast elkaar. Hij keek geamuseerd. Ik keek de groep rond, knikte bemoedigend. Dit schijn ik vaker te doen. Waarom mag Joost weten.

De begeleidster Henny kwam met een gele ballon. We schoven de kopjes aan de kant, pakten elk een racket en mepten vrolijk mee.
Mijn moeder had een ferme slag, ze kreeg rode wangen. Ooit won ze een beker met jeu de boules, een evenement in de wijk waar ze woont, ze was toen zestig. Mijn broer en ik reageerden euforisch. Zij incasseerde de winst alsof het niet helemaal over haar ging, niet zozeer bescheiden, eerder laconiek.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

love
user_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avatar

pen icon

Oldriska Cernohorska

Vergeet die dikke lippen, je bent mooi.

21 MEI 2019

Anouk scrolt wat af op Instagram. Continu komen er modellen of influencers voorbij op haar tijdlijn. Zij hebben allemaal het perfecte lichaam, haar en gezicht. ‘Was ik maar zo perfect’, denkt Anouk. Wat Anouk vergeet is dat alles op sociale media mooier is dan dat het lijkt. De foto is gemaakt vanuit de perfecte hoek, wellicht bewerkt met PhotoShop en er zit een mooi filtertje overheen waardoor het lijkt alsof het model net terug komt uit Afrika. De meesten laten zich ook nog eens van alles inspuiten en worden toch ‘miss perfect’ genoemd. Anouk denkt daardoor steeds vaker na over botox, een borstvergroting of misschien zelfs liposuctie. ‘Ach, plastische chirurgie wordt toch steeds gebruikelijker. Waarom ook niet?’ Maar waarom wil iedereen zo ‘perfect’ zijn?

Er zit een bepaald ideaalbeeld in Anouk haar hoofd die veroorzaakt is door framing van de media. Dit ideaalbeeld is echter onnatuurlijk en niet realistisch. Anouk kijkt voortdurend naar het uiterlijk van anderen en vergelijkt die van haarzelf ermee. Natuurlijk kan niet iedereen er als topmodel uitzien. Maar meid, waarom zou je dat willen? Juist de kleine dingen maken een mens ‘zichzelf’ en uniek. Anouk, jouw iets grotere neus, puntige kin en je schattige, kleine kont; wees er trots op! Accepteer je onvolmaaktheden en omarm ze. Dan ben je in deze plastische tijd nog tenminste uniek. Waarom zou een man vallen voor een vrouw die er toch hetzelfde uitziet als de rest? Sterker nog, niet elke man houdt van een dikke kont of grote borsten..

Het streven naar het ‘perfecte plaatje’ is zo uit de hand gelopen dat er tegenwoordig permanente duck faces zijn ontstaan. Wanneer je over straat loopt zie je alleen maar dezelfde vrouwen met geblondeerd haar, wimper extensions en twee opgepompte meloenen die hun kin ondersteunen. Het begint nu wel vermoeiend te zijn om telkens naar dezelfde gezichten te kijken. Het ergste is nog dat deze gezichten eruitzien alsof zij in hun lip zijn gestoken door een wesp. Maar hoe kan het dat het allemaal zo extreem is en veel verder gaat dan de ‘natural look’? Dit komt doordat je jezelf anders waarneemt dan je omgeving dat doet. Wanneer je in de spiegel kijkt zie je jezelf heel anders. Soms zie je jezelf mooier, soms lelijker. Zelf focus je bijvoorbeeld op je grote neus, terwijl anderen dat helemaal niet zien. Wanneer je je lippen een beetje laat opspuiten wennen jouw hersenen weer aan dat nieuwe zelfbeeld en zie je na een tijdje zelf niet meer dat ze opgespoten zijn. Je gaat dus altij

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Imka Meuwese

Likeability of6

Mag ik dan bij jou?

21 MEI 2019

Een prachtig liedje van Claudia de Breij waar ik de laatste tijd geregeld aan moet denken. Ik vind 2019 tot nu toe een raar en moeizaam jaar. Schreef ik vorig jaar nog de column ‘Tijd, waarom heb je zo’n haast?’, nu zou ik bijna willen smeken; ‘Trap alsjeblieft nog wat harder op dat gaspedaal want van mij mag 2020 wel komen!’. Bijna iedereen die ik ken lijkt namelijk met problemen te kampen of in een persoonlijke crisis te zitten. Toen ik dit onderwerp begin maart al eens besprak met een vriendin (die zich op dat moment met de nodige moeite door het eerste kwartaal van 2019 heen worstelde) bleek ook zij om haar heen een fors aantal mensen te kennen die het zwaar hadden. Ik vroeg mij hardop af of er misschien iets in de lucht hangt, maar dan dus letterlijk. Natuurlijk verloopt het leven altijd met ups en downs maar dit jaar vind ik het wel extreem. Dezelfde avond nog stuurde de vriendin mij een artikel door wat precies op die dag was gepubliceerd. Het artikel ging over de grote veranderingen die wetenschappers hadden gemeten in het elektro magnetisch veld rond de aarde.

Van kennissen tot goede vriendinnen en familieleden, en van Nederland tot in Marokko, bijna iedereen lijkt te struggelen. Of het nu om lichamelijke ziektes gaat of om psychische problemen, om grote zorgen of om ruzies, niemand lijkt er dit jaar aan te ontsnappen. Toen vorige week mijn broodnuchtere zus ineens dit onderwerp aansneed en vertelde hoeveel kommer en kwel ze momenteel overal om haar heen ervaart was ik helemaal overtuigd van wat ik eigenlijk al voelde. Ik durf haast te wedden dat jij, jij die dit nu leest, niet lang na hoeft te denken over een lijstje met namen van mensen in jouw omgeving die in gevecht zijn met zichzelf en/of de wereld om hen heen. Rest alleen de vraag: ‘Hoe komt dit? Wat is er aan de hand?’ Volgens het artikel vinden er dus extreme veranderingen plaats in het elektro magnetisch veld rond de aarde welke nog nooit eerder zijn waargenomen. Dit begon blijkbaar in de nacht van 3 januari 2019 en ik vind het enerzijds heel boeiend hoeveel invloed zoiets op de mens, en op de natuur, schijnt te hebben maar anderzijds ook een beetje eng. En daarom zit het liedje van Claudia in mijn hoofd en zeg ik tegen degenen waar ik veel om geef: ‘Kom wanneer je wilt, ik hou een kamer voor je vrij!’

'En als het ooit nodig is, mag ik dan bij jou?'

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_fe31bf7ce7794ea961cbef13c04e0829e8f3e58d_avataruser_f9f4c06216ea4b998552fadce06c9d81b4cf96ca_avatar

pen icon

Saskia Hupje

Likeability of5

Succes Thierry

20 MEI 2019

Nou, ik heb mij door het hele "essay" heen geworsteld. Mijn Engels is niet slecht, maar poeh, het was een taalkundig gevecht. Ik ben het - dit keer - volledig met Rutte eens; "bla bla bla van een zolderkamergeleerde". Misschien moeten we dat ook maar meteen het (scheld)woord van 2019 maken. Naast het feit dat volgens Baudet vrouwenrechten klaarblijkelijk de ondergang van de Europese samenleving zijn, en abortus en euthanasie verwerpelijk, heeft hij ook wel een enigszins aparte interpretatie van politieke stromingen. Liberalisme en socialisme streven op verschillende - meer of minder effectieve manieren - naar hetzelfde uitgangspunt; complete emancipatie van het individu. Correct me if I'm wrong, want geschiedenis was niet mijn favoriete vak... maar ik zie dat toch anders. Daarnaast lees ik in het partijprogramma van FvD dat ze voor een ruimere euthanasiewet zijn, misschien moet hij toch nog even om tafel met zijn achterban, ergens op zo'n stoffig, met kaarsjes verlicht zolderkamertje! Opeens ben ik ook heel erg nieuwsgierig met welke onderdanige, barenslustige, niet-carrière gedreven vrouw hij straks een flesje opentrekt aan het - haar zo toebehorende - aanrecht om te proosten op een harmonieuze, liefdevolle en gelijkwaardige toekomst samen.

Succes Thierry!

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

likelovedislike
user_d9fa564f5b5c15332f50e8996b096ed6c4014460_avataruser_9df478e5bb091fa55f000a41782a0c88ecad87f4_avataruser_3e3c5fbb90c1125abf5ac97c6e833b7970d791be_avatar

+1


pen icon

Masah

Likeability of5

Dinge dong, Arcade is de winnende song

19 MEI 2019

01:03 uur. Dat is de tijdstip die ik voor eens en voor altijd in mijn geheugen zal prenten. Toeters en bellen die schreeuwerige geluiden maken van trots en vreugde. Whats app berichtjes in afwisseling van blije emoji’s, hartjes en duimpjes van vrienden, collega’s en klasgenoten. De Hollandse vlaggen op televisie die wapperen van blijdschap. Mijn zenuwen die ontspannen na die ene onthulling: Duncan Laurence heeft de 64ste editie Eurovisiesongfestival gewonnen.
Een grote overwinning voor het Nederland. Vandaag is de persconferentie waar De leadzanger van Teach-In aanwezig is om een hand te schudden van onze nieuwe winnaar. Mooi is dat, dat de verleden en heden elkaars handen schudden. Heel bijzonder om dit mee te maken.
44 jaar geleden. Toen waren Duncan en ik nog niet geboren; Toen waren wij nog niet eens een embryo in mama’s buikje. Nederland vierde in 1975 voor het laatst hun overwinning met Pop band Teach-In’s Dinge Dong. Precies tien jaar geleden keek ik voor het eerst het songfestival, voor de buis met mijn familie, waar met z’n allen Alexander Rybak´s ‘I’m in love with a fairytale’ blèrden dat de buren aan de overkant oorontsteking hadden opgelopen. Er waren goede Nederlandse inzendingen gestuurd om het land te vertegenwoordigen. Toch hadden ze niet de veelbelovende trofee kunnen winnen vanwege te weinig stemmen in de hele of halve finale.
2014 was de hoogtepunt, toen werd The commen Linnits 2de plaats! Dit was vergeleken de vorige jaren een top prestatie van Ilse de Lange en Waylon. Ziezo, terug naar de heden; waar het nu om draait.
Duncan Laurence. De naam die ons onbekend voorkwam toen de radio hem aankondigde en wij als woord grapje hem Duncan Donuts noemden. Toen rest mij de vragen: Wie? Waarom? Door wie? Hoe!? Zijn nummer arcade heeft ervoor gezorgd dat mijn pessimisme als sneeuw voor zon verdween. Een pure, zuivere nummer die gedurende 3 minuten tot aan jouw nekhaartjes je overeind houden van kippenvel. Dit lied heeft mij als steen door het glas mijn ziel geraakt en toen ik besef me: het gaat om de muziek. Dat heeft Duncan bewezen toen hij optrad. Het is alleen één lichtbal, piano en zijn pure stem die centraal stonden. Nou, reden genoeg dat hij heeft gewonnen.
In welke stad het songfestival wordt gehouden, is nog niet bekend. Mij maakt het niet uit welke stad het is. Zolang het op trein afstand is, de Metro aanwezig is en naar Arcade kan luisteren zit ik prima. Met deze winnende nummer ik zal 01:03 uur nooit meer vergeten.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_905e3de737d8d4bace005ba371a75818de7f6713_avatar

pen icon

James Hupkens

MENSWAARDIG PENSIOEN LEEFTIJD VOOR ALLEN

19 MEI 2019

Staken in belang voor iedereen!

Op 28 mei wordt gestaakt door personeel van openbaar vervoersbedrijven. Voor een menswaardig pensioengerechte leeftijd voor iedereen in Nederland.
Doel van onze stakers is het bevriezen van de pensioengerechte leeftijd op 66 jaar. De leeftijd waarop elk gepensioneerde recht heeft op AOW om een menswaardig bestaan te kunnen leiden. Wij pensioengerechten kunnen dan als kiezers en belastingbetalers van Nederland genieten van ons oude dag waarvoor wij allen ook maandelijks premies voor betaald hebben.
Mark Rutte en zijn regeringsvrienden gunnen ons als toekomstige gepensioneerde kiezers en belastingbetalers niet om op menswaardige wijze van onze oude dag te genieten. Ze willen dat wij langer blijven werken dan tot ons 66ste jaar. En dat we maandelijks ook minder pensioengeld krijgen waar we recht op hebben. Doel van Mark Rutte en zijn politieke vrienden is om het pensioenstelsel uiteindelijk af te schaffen. En dat wij als kiezers geen pensioen meer krijgen.
Waarom wil Rutte de pensioen afschaffen? Hij zegt dat de pensioenfondsen, die onze pensioenen moeten betalen, te weinig geld hebben om al onze gepensioneerde kiezers een menswaardig pensioen-inkomen te geven elke maand.
Door de leeftijd waarop je recht hebt om pensioen te ontvangen te verhogen van 66 jaar naar zelfs 70 jaar en meer, hopen Rutte en zijn politieke vrienden dat vele werkende kiezers voor hun pensioengerechte leeftijd dood gaan. Dan hoeven ze aan de gestorven kiezer geen pensioen meer te betalen.
Oorzaak dat de pensioenfondsen, die ons opgespaarde pensioengeld moeten bewaren, te weinig geld hebben is de bankencrisis van 2008. Die crisis begon bij Amerikaanse banken. Bankmensen hebben toen gezorgd door onverantwoorde speculaties waardoor ook de Nederlandse banken te weinig geldreserves hadden. Rutte en zijn politieke vrienden hebben toen 20 miljard euro belastinggeld gebruikt om aan de banken te geven.
De Nederlandse pensioenfondsen hadden vele aandelen uit Amerika die door de crisis niets meer waard zijn. Hierdoor hebben onze pensioenfondsen te weinig geld door fouten van bankmensen in Amerika en Nederland.
Rutte zegt dat er geen geld is om alle kiezers die 66 jaar worden een menswaardige pensioen te geven. Dat had wel gekund als Rutte zijn vrienden bij de grote ondernemingen jaarlijks dividendbelasting had laten betalen.
En Rutte en zijn zakenvrienden kunnen ver voor hun 66ste jaar wel met pensioen gaan met enorme salarissen en bonussen. Rechtsgelijkheid?

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

pen icon

Merlin van Veldhuizen

Likeability of5

Geloof het of niet

19 MEI 2019

Oh mijn God. Mijn God? Of onze God? Van wie is God? Voor wie is God? Wie is God? God is een begrip, een obscuur begrip, een verschijnsel dat iedereen kent en niemand ooit echt heeft gezien.

Maar wat is God dan? God ligt aan de basis van het geloof. Hij is de basis voor een religie. Voor iedereen heeft God een andere betekenis. In elke religie is God een almachtig, bovennatuurlijk wezen, maar in elke religie heeft God andere eigenschappen en andere krachten. Er is geen eenduidige definitie van God.

En zo is er ook geen eenduidige definitie voor het geloof. Elk geloof heeft andere overtuigingen, andere opvattingen. Die overtuigingen kunnen in strijd zijn met andere geloofsovertuigingen. Waar de ene godsdienst ervan overtuigd is dat God zijn zoon stuurde om te wereld te redden, geloven anderen dat de Messias nog zal komen. Weer anderen zijn ervan overtuigd dat God alleen profeten naar de aarde stuurde om de mens goed te leren leven.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_ba9fbcb633be4a44b2c6942c720221dafaea4398_avatar

pen icon

Henk van der Veen

Likeability of5

Zing Nederlands met mij

19 MEI 2019

Zing Nederlands met mij……
….... een uitnodiging die naar mij toekwam vanuit een groep anderstaligen. Ik was verrast.

In oktober kwam ik in contact met een groepje enthousiaste mensen die in Ommoord een koor wilden oprichten om samen met migranten Nederlandse liedjes te zingen. Enerzijds om op een speelse manier Nederlands te leren, anderzijds om verbinding te maken tussen onze culturen.

Met een enthousiaste dirigente erbij kon de werving beginnen. Binnen enkele weken vulde de zaal zich met een dertigtal liefhebbers, waarvan ongeveer de helft van elders uit de wereld kwam.

pen icon
Ben je een goede schrijver?
stuur jouw column in
info iconHoe werkt lezerscolumn?

like
user_2955c27e6606324f433eb07a3c37405ce771d1a2_avatar