Don Juan met steunkousen: ‘Ik wilde Barend in een vuilcontainer mieteren’
Als eigenaar van een goed bekendstaand Modellenburo en mannequin-opleidingsschool sprintte ik in de jaren ’90 van de vorige eeuw met een drukke agenda van de ene naar de andere afspraak. soms droeg ik heel veel water naar de zee…
Zo werd ik gebeld door een iemand met het dringende verzoek om nog dezelfde dag af te spreken. Hij had ooit een mode-event van mij gezien en had grootse plannen. Nu werkte ik door het hele land en toevallig moest ik twee dagen later op een cursuslocatie bij hem in de buurt zijn.
Barend was een wat vadsig, welbespraakt type. Hij claimde wereldwijd contacten te hebben en voor de Israëlische geheime dienst te hebben gewerkt. Voor een geheimagent schreeuwde hij wel erg hard over zijn vele geheime heldendaden.
Terwijl mijn aspirant-modellen iets verderop oefenden, zag ik ook dat hij nogal freaky op de dames reageerde. Als hij met zijn ogen iedereen had kunnen uitkleden, hadden de meiden de rest van hun leven geen kleding meer aan gehad. Ik was er snel klaar mee en besloot om Barend mee te nemen naar een ander zaaltje waardoor hij uit het zicht van mijn modellen was en verder geen schade kon aanrichten met zijn oversekste dikke aardappelhoofd. Ik wilde geen rel, dus ik kon hem er niet ter plekke uitschoppen (wat ik het liefst wel had gedaan).
Bevriende oliesjeik
Licht teleurgesteld hobbelde onze Don Juan op steunkousen achter me aan om in een andere zaal zijn plannen te ontvouwen. Hij had een jaar lang maandelijks drie meisjes nodig om bij een bevriende oliesjeik uit Dubai te plaatsen. Die zou hem daar drie ton per maand voor betalen. Ik keek op mijn horloge en bedacht me dat ik al een uur met deze gek zat opgescheept. Hij benadrukte dat hij de meisjes eerst zelf seksueel zou testen. Dit zou aanstaande zaterdag al moeten gebeuren in een hotel. „Ja”, zei hij, „het klinkt raar, maar er wordt goed voor betaald.” Natuurlijk, seksueel onverzadigbare oliesjeiks hebben nu eenmaal altijd haast en komen dan al snel bij een kwijlend gedrocht als Barend uit.
Oh ja, de hotelrekening van de seksuele examentoets was wel voor mijn rekening, maar dat zou de oliesjeik later meer dan goed maken. Hoewel ik geen voorstander van geweld ben, kreeg ik toch een sterke aandrang om een uitzondering te maken en Barend stante pente in een vuilcontainer te mieteren. Het werd tijd voor een weerwoord mijnerzijds en ik legde hem uit dat ik geen bordeelhouder of souterneur was en vroeg hem waar in de buurt de dichtstbijzijnde gesloten inrichting zat. Dat ik bereid was om hem daar af te zetten, omdat ze hem nu ondertussen wel zouden missen. Hij keek me verwilderd aan, maar voelde dat het verstandig zou zijn om heel snel weg te komen. Wat hij ook wijselijk deed. Toen ik even later uit het raam keek, zag ik onze Mossad Secretcop er als een haas in zijn roestige Simca met kwispelende uitlaat vandoor gaan.