Schrijfster

Sigrid Kempen 2 okt 2026, 

Sinds 2010 ben ik schrijfster. Ik schrijf columns en boeken. Ik heb in totaal meer dan twintig boeken geschreven. De meesten autobiografisch en korte verhaaltjes over het leven en dan vooral het spirituele leven. Ik heb zelfs een zelfhulpboek geschreven.

Ik heb veel meegemaakt in mijn leven. Een vechtscheiding, kind met autisme, kind uit huis gehaald, armoede, bedelaar zijn, cougar zijn, Milf zijn, de wereld rond gevlucht uit angst en in psychiatrische ziekenhuizen verbleven in binnen- en buitenland.

Genoeg stof om over te schrijven dus. Maar dan moeten je boeken wel verkopen en de grote uitgevers moeten er dan wel belangstelling voor hebben en de media ook.

Ik heb in totaal zes boeken uitgegeven waarbij twee internationaal. Helaas vertaald met google translate want het moest zo goedkoop mogelijk dus het Lekker Wijfverhalenbundel werd “Tasty Bitch” in plaats van “Hot Chick.”

Ik ging in zee met twee kleine uitgeverijtjes in Nederland en één in de Verenigde Staten. Het nadeel van die kleine uitgeverijtjes is dat je zelf de marketing moet doen. Ik heb en had geen kaas gegeten van marketing. Ik maakte reclame in een bus, maakte een website met behulp van twee firma’s. Ik gaf één interview aan de plaatselijke krant en figureerde bij een paar films en series. Ik was publiek bij vele talkshows zoals De wereld draait door en Pauw en Witteman en gaf mijn kaartje aan Paul Witteman en sprak Maarten ’t Hart aan die zei: ”Volhouden hoor, ik brak pas door na acht jaar.”

Na acht jaar gingen twee kleine uitgeverijtjes failliet. Vijf van mijn boeken waren niet meer te koop. Ik heb al die boeken die ik moest afnemen om de verkoop te stimuleren weg gegeven. Ik kon geen geld aannemen. Mijn verkoop talenten waren totaal verdwenen. Doordat ik bij de Kamer van Koophandel stond ingeschreven kreeg ik geen uitkering. Ik probeerde nog als medium te werken maar mijn talent verkopen ging het niet niet. Het zit niet in mij. Ik ging failliet en belandde in de armoede. Het duurde acht jaar voordat ik daar uitkwam.

Ik heb nog één boek te koop: ”Rijdend naar de Overwinning.” Hij verkoopt nauwelijks. Het gaat over familie patronen doorbreken en over autisme.

Ik heb het geprobeerd. Helaas word ik wel geconfronteerd met de vraag: “Ben je beroemd?” als ik zeg dat ik schrijver ben. Dan denk ik bij mijzelf. Wat denk je zelf? Heb je mijn hoofd op de televisie gezien en mijn naam in de krant? Nee dus.

Ik heb altijd het idee dat beroemde mensen omringd zijn met de juiste mensen die kaas hebben gegeten van marketing. Ik had niemand. Ik moest het wiel uitvinden in mijn eentje.

Toch blijf ik hoop houden. Eens in de zoveel tijd bestook ik grote uitgevers met een manuscript. Misschien happen ze ooit toe en word ik toch nog beroemd.

Reacties