Blijkbaar ben ik nog niet helemaal dateable

Hilde Lucker 27 okt 2026, 

In het huidige datingcircuit lijkt het alsof je eerst aan jezelf moet werken voordat je weer dateable bent. Je moet je patronen herkennen, je hechtingsstijl begrijpen en emotioneel beschikbaar zijn. Bij voorkeur weet je ook waarom die ene opmerking van je moeder op je 12e je nog steeds dwarszit.

Je kunt prima alleen zijn en tóch verlangen naar iemand naast je. Die twee sluiten elkaar niet uit. Toch lijkt het soms alsof je pas aan de liefde mag beginnen wanneer je jezelf volledig hebt ontcijferd.

De gebruiksaanwijzing

Ik ben momenteel druk bezig met mezelf. Ik zoek hulp, probeer patronen te begrijpen en hoop mezelf daardoor beter te leren kennen. Soms zou ik willen dat er gewoon een encyclopedie bestond met de titel How to omgaan met Hilde. Inclusief herziene edities, voetnoten en een bijlage voor mensen die na één glas wijn denken dat ze me volledig doorhebben.

In mijn eerdere column schreef ik over de natuurwijnman. Ik vertelde hem over mijn aanstaande behandeltraject, omdat ik daar niet geheimzinnig over wilde doen. Uiteindelijk zag hij geen serieuze relatie met mij voor zich; zijn vorige relatie speelde daarin ook een rol. Of mijn openheid meespeelde, weet ik niet. Toch heeft mijn hoofd de timing opgeslagen onder: Dingen die je voortaan misschien beter niet meteen kunt vertellen.

De toelatingscommissie

Ik zie het al voor me: een lange tafel, stapels dossiers en een voorzitter die mijn naam noemt. Leuk mens, maar er is nog werk aan de winkel. Geen bezwaarprocedure en geen mogelijkheid om met een goed geschreven motivatiebrief alsnog toegelaten te worden.

Ondertussen houd ik van glitters, fiets ik graag door Utrecht en kan ik met een glas wijn tot drie uur ’s nachts zitten yappen. Ik zoek óók hulp en ben soms onzeker. Die kanten bestaan gewoon naast elkaar. Toch merk ik hoe makkelijk persoonlijke ontwikkeling ineens voelt als een voorwaarde om iemand te mogen ontmoeten. Alsof ik niet meer gewoon een vrouw ben die iemand leuk kan vinden, maar een project waaraan nog gewerkt wordt.

Aankomende vrijdag

Aankomende vrijdag heb ik een eerste date. Ik merk dat ik nu al nadenk over wat ik wel en niet moet vertellen. Eerst een paar luchtige anekdotes over Utrecht en pas bij date vier voorzichtig een hoofdstukje persoonlijke ontwikkeling? Ik wil niet bij iedere onthulling berekenen of die mijn kansen op een tweede date verkleint.

Ik verwacht niet dat iemand mijn hele gebruiksaanwijzing uit zijn hoofd leert. Ik heb hem zelf tenslotte ook nog niet helemaal gelezen. Misschien wil ik soms gewoon even balen, een vriendin bellen en er later een column over schrijven, zonder van iedere teleurstelling een nieuw zelfonderzoek te maken.

Normaal gesproken houd ik ervan om de slingers op te hangen, ook als niet alles op zijn plek valt. Maar ik zou het zonde vinden als ik straks helemaal vergeten ben waar ik ze ook alweer voor had gekocht.

Reacties