Als je je huis kwijtraakt, word je een prooidier

Abdelkhalek Laouane 13 okt 2026, 

Als je je huis kwijtraakt, beland je in een vreemde wereld waarin je je soms voelt als een prooidier tussen roofdieren. Je krijgt te maken met allerlei instanties die zeggen dat ze je willen helpen.

Soms ontmoet je een nieuw persoon en denk je dat hij beter is dan zijn voorganger. Maar al snel ontdek je dat er weinig verschil is. Dezelfde adviezen, dezelfde aannames en dezelfde overtuiging dat zij kunnen bepalen wat jij moet doen.

Je hebt een vrouw en kinderen in het buitenland. Toch vragen sommigen al snel of je niet kunt teruggaan naar het land waar je vandaan komt. Alsof dat de ideale oplossing is en je daar zelf nooit over hebt nagedacht. Vervolgens moet je uitleggen waarom dat niet zo eenvoudig is. Het vreemdste is dat je na je uitleg vaak geen enkele reactie krijgt. Geen gebaar waaruit blijkt dat iemand je verhaal heeft begrepen.

Niet doordringen

Anderen vragen of je kunt gaan werken, alsof een slaapplaats plotseling niet meer nodig is. Een mens heeft immers niet alleen werk nodig, maar ook een plek om te slapen. Soms krijg je als antwoord dat zij ook thuisloze mensen kennen die werken. Ze zeggen het alsof werken betekent dat je zonder slaapplaats kunt. Dan moet je opnieuw uitleggen dat sommige thuisloze mensen ergens kunnen overnachten. Bovendien kost werken tijd en kan het de hereniging met je kinderen verder uitstellen. Ook dat lijkt niet tot hen door te dringen.

Intussen werd ik benaderd door de schuldhulpverlening, met de gebruikelijke voorwaarden en adviezen. Er is aandacht voor mijn uitkering, hoe ik die moet besteden en waarom ik geen nieuwe schulden moet maken. Maar over mijn woonsituatie en mijn kinderen hoor ik nauwelijks iets.

Wanneer ik vertel dat mijn kinderen hun vader willen zien, zoeken sommigen een goedkoop retourticket. Zo kan ik een week bij hen zijn en daarna weer terugkomen. Alsof dat een goede oplossing is!

Dagelijks nodig

Kinderen hebben hun vader niet alleen nodig voor een bezoek van een week. Ze hebben hem nodig in hun dagelijks leven. Een vliegticket maakt een tijdelijk bezoek mogelijk, maar lost de afstand niet op.

Wat mij vooral verbaast, is hoe weinig mensen lijken stil te staan bij de gevolgen van hun adviezen. Achter iedere thuisloze persoon zit een verhaal dat niet met standaardoplossingen kan worden opgelost.

Soms vraag ik me af of deze instanties werkelijk proberen te begrijpen wat iemand nodig heeft, of vooral proberen iemand in hun eigen systeem te laten passen.

Reacties