Leiderschap – ‘We gaan ze vol op hun bek slaan’

Human design met de zogenaamde generators is een vintage-gedachte die zelfdestructief lijdt onder de sleet van (zelfbenoemde) leiders. Een mens realiseert zich pas de vergankelijkheid als minderwaardiger geachte projectors laten zien wat leiders zich met hun eigenaarschap menen te kunnen veroorloven als de camera niet verder draait dan voor die generators gewenst.

Ondertussen draait de armoede door, ongeacht vlaggen bij manifestaties, in welke politieke kleur en hoe demonstratief dan ook gezwaaid, in naar believen elke gewenste richting.
De mensen om wie het werkelijk gaat hebben geen belang bij een leider of een volger. Ze hoeven niet te poseren voor de lens van westerse mensen wier belang het is dat Het Songfestival wel doorgaat, na voor hen een winter met ijspret.

Is Rob Jetten een leider als hij de VN toespreekt om de Amerikaans leidershanden van Trump van het Internationaal Gerechtshof te houden? Of meer een projector van de publieke opinie, want hij spreekt in algemeenheden, zonder Trump te noemen. Dan ben je eerder een volger. Een diplomatieke volger van Trump die van hem heeft gehoord, als opvolger van zijn vriend Rutte, minister-president van ‘Denemarken’. En Máxima vindt hij wel een lekker wijf. Eh, ‘hij’ is niet Jetten maar Trump natuurlijk. Maar Rob staat wel met Máxima én de Syrische president op de foto. Ex-leider van al-Qaeda. Als ik Jetten was, zou ik maar opschieten om die president uit te nodigen om voor het tribunaal te verschijnen voordat het te laat is. Zoals met het regime destijds in Argentinië. Maar dat is wel heel gevoelig ver weg.

Nu heb ik begrepen, ik weet het niet zeker hoor, dat Rob Jetten homoseksueel is. Paul de Leeuw ook, maar die hoor je er ook ‘nooit’ over. Maar wat maakt dat allemaal uit? Leiderschap, daar zitten we op te wachten – niet te verwarren met ‘Nieuw Leiderschap’ van Robs mentor, want dat zit nog steeds in de verpakking. Ga bouwen Rob, begin met de eerste van de tien te bouwen steden: Aan de slag!

Met het laatste beetje coronahypocrisie beuken we ‘samen’, ‘met elkaar’ en ‘met z’n allen’ ons met een pijnlijke rug en kapotte knieën een weg via de te bekorten WIA of WW. Een verhardende weg naar een uitgesteld pensioen. Als we thuiskomen met het zweet nog in het stratenmakersdecolleté, geven we onze geliefde een zoen; privé, dat hoeft niemand te zien of het nu een vrouw of man is. Niemand was geïnteresseerd in hoe ex-premier Ruud Lubbers zijn vrouw Ria een zoen gaf – liever niet zelfs.

Minister-president Jetten, excellentie, mocht u na het zoenen een hockeybitje tegenkomen, houd het dan in, want je weet maar nooit of iemand u ‘vol op uw bek’ terug gaat slaan.

Reacties