Ode aan de teamleider

Tijd voor een ode aan een ondergewaardeerd beroep. Nee, niet de schoorsteenveger (hoewel die ook vaak onterecht wordt zwartgemaakt), maar de teamleider. Ik heb mij altijd afgevraagd waarom mensen dat vrijwillig willen worden.

Voor het geld? Zou kunnen, meestal zijn teamleiders inderdaad iets hoger ingeschaald dan de rest van het team. Een verschil dat ik vaak zie is € 500,- bruto. Van dat extra salaris houd je na aftrek van belasting ongeveer € 250,- netto over. Per jaar is dat dus zo’n € 3000,-. Dat is toch weer een weekje weg met je gezin of 40 kiwi’s (wat zijn die dingen dúúr tegenwoordig).

Klinkt leuk, maar vraag jezelf vooral af of dat het waard is. Als teamleider ben je namelijk al-tijd aan het werk. Dan zit je ’s avonds onder GTST ineens een accountantscontrole voor te bereiden (oeps, twee weken blijven staan in de mailbox van de CFO) of zit je op je vrije dag in de Efteling vanuit de Python te appen of dat lastige project nog gelukt is.

Goed, maar als teamleider heb je wel eindelijk vrijheid om de dingen op je eigen manier te doen, toch? Haha, vergeet het maar, vanaf dat niveau wordt er van je verwacht dat je beslissingen van het hogere management actief uitdraagt. Zo kan het zijn dat van hogerhand wordt besloten om de bitterballen op borrels en in de bedrijfskantine te vervangen door bietenballen. Dat slechte idee moet jij dan met droge ogen verkopen aan je team. Daar sta je dan tijdens een borrel (waar je als teamleider ook geacht wordt om tot het einde aanwezig te zijn), eenzaam kauwend op een bietenbal.

Oké, maar het is wel een uitdagende functie toch? Ja, als je onder “uitdagend” verstaat dat je steeds dingen op je bord krijgt waarvan niemand weet wat ie ermee aan moet. ‘Hier uw pensioenfonds, we komen een pensioencontrole doen. Dat doen we eens in de 30 jaar, we nemen graag de 28 controlestappen met u door.’

Maar uiteindelijk word je natuurlijk teamleider voor de mensen, om te coachen en in het ergste geval wat verzuimbegeleiding te doen. Helaas, ook op dat vlak krijg je te maken met drama, waardoor GTST ineens een documentaire lijkt: mensen uit je team die verliefd worden op elkaar, iemand uit je team krijgt in de parkeergarage een verkeersruzie met die hufter van sales en het hele team wil tegelijkertijd vrij vanwege de zonsverduistering op dinsdag 29 februari. Of teamleden gaan onderling op de vuist, omdat de één de favoriete Pokémon van de ander online een ‘wandelende gele knakworst’ heeft genoemd.

Dus hierbij de oproep: heb je iemand die zo gek is om je teamleider te willen zijn, ondersteun hem of haar dan. Wees een sparringpartner, stem onderling in het team eens een keer de vakantieplanning af en neem een hap van een bietenbal, waarbij je ‘Eigenlijk best lekker’ zegt.

Reacties