Vliegen: de vakantie van Bert begint met een marteling

Wie denkt dat de vakantie begint zodra je het vliegtuig instapt, heeft duidelijk nooit goed opgelet. Het begint namelijk met betalen, wachten, fouilleren en vooral heel veel geduld.

Een vliegreis is van A tot Z een beproeving. Het begint al met het boeken van een betaalbare vlucht. De keuze is enorm, maar de goedkoopste optie blijkt dat meestal allerminst te zijn. Voor je het weet betaal je extra voor een stoel, handbagage, ruimbagage en binnenkort waarschijnlijk ook voor het recht om überhaupt aan boord te mogen.

Eenmaal op de luchthaven betreed je een compleet andere wereld met een heel eigen cultuur. Je controleert of je vlucht op tijd vertrekt, wat meestal niet zo is. Vervolgens zoek je de juiste gate en sluit je aan in de mensenmassa richting de beveiliging.

Uitgebreid betast

Dat is een wereld op zich; ik heb daar nog nooit iemand zien lachen. Je wordt behandeld alsof je zojuist bent binnengewandeld met een rugzak vol explosieven. Met een beetje geluk mag je doorlopen, maar soms word je door een beveiliger uitgebreid betast en onderzocht op de aanwezigheid van scherpe voorwerpen of andere verboden zaken. Begrijp me goed: natuurlijk is deze controle noodzakelijk. Maar waarom moet dat altijd met de uitstraling van een gevangenisbewaarder?

Daarna begint het boarden. Dat duurt rustig een uur, en als iedereen eindelijk zit, mag je vaak nog wachten op toestemming om te vertrekken. „Te veel vliegverkeer”, klinkt het dan. Gelukkig hebben we de veiligheidsinstructies nog. Die geven je vooral het geruststellende gevoel dat het een wonder is als je levend je bestemming bereikt.

Eindelijk gaat het lampje van de stoelriemen uit. Meteen staan er mensen op, klappen de bagagevakken open en ontstaat er een file voor het toilet. In het smalle gangpad wurmt iedereen zich langs elkaar heen. En alsof dat nog niet genoeg is, verschijnt het cabinepersoneel met een trolley vol snacks en drankjes tegen woekerprijzen die zelfs voor luchthavenbegrippen belachelijk zijn. Na een paar uur klinkt eindelijk het verlossende bericht: we zetten de landing in.

Mobiele sauna

Na de landing applaudisseren sommige passagiers enthousiast. Uit pure opluchting, vermoed ik. Maar dan ben je er nog niet: je moet eerst nog een kwartier wachten voordat de deuren eindelijk opengaan. Ondertussen verandert de cabine in een mobiele sauna; de temperatuur stijgt en iedereen loopt rood aan.

De coronapandemie heeft laten zien dat we prima zonder verre vliegreizen kunnen. Toch stappen we massaal weer in. Ik doe daar overigens zelf net zo hard aan mee. Vliegen is snel – tenminste, als alles meezit. Dat is eigenlijk de enige reden om het te doen.

Want laten we eerlijk zijn: de vakantie begint pas als je eindelijk op je bestemming bent.

Reacties