De man, de kus en de gezamenlijke hypotheek: ‘Nieuwe dating-etiquette’
Er zijn dingen die je beter vertelt vóórdat je met iemand zoent. Dat je getrouwd bent, lijkt mij daar één van. Toch kwam ik daar pas achter nadat ik gezellig had staan zoenen met een man. Getrouwd. Met kinderen.
Het begon onschuldig. Ik zat met mijn beste vriend in onze favoriete Utrechtse bar. We dronken Crémant, praatten en hadden geen reden om weg te gaan. Toch begon de bar leeg te lopen. De stoelen gingen half op tafel, er werd gerookt en uit de speakers kwam Ik wil de zon zien zakken in de zee. Er werden shots besteld en ik dacht: blijkbaar was één slechte beslissing nog niet genoeg.
Toen was daar het oogcontact. Eén blik die net iets langer duurt dan sociaal noodzakelijk is en ineens bestaat de rest van de bar even niet meer. Hij bestelde een Limoncello Spritz en ik vond hem niet verkeerd. Niet het type waarvoor je je leven omgooit, maar geschikt voor een drankje en een paar slechte beslissingen. Mijn wangen werden warm en ineens leek het een uitstekend idee om vooral niet te veel vragen te stellen.
We besloten nog een andere kroeg te proberen. Gewoon, omdat we toch al bezig waren. Op zo’n avond raak je blijkbaar niet alleen je waardigheid, maar ook je eindtijd kwijt.
Administratieve verrassing
Kleine sidenote: hij was 45. Vijfenveertig. Een leeftijd waarop je je administratie op orde zou moeten hebben, dus ook je burgerlijke staat. We stonden gezellig te praten toen mijn beste vriend opeens vroeg: „Wist je dat hij getrouwd is en kinderen heeft?” Pardon?
Nee. Dat wist ik niet. Sterker nog: van een open relatie was geen sprake. Ik had blijkbaar niet gezoend met een leuke single man, maar met een administratieve verrassing.
Hoe langer ik erover nadacht, hoe gekker ik het vond. We vragen elkaar wat voor werk iemand doet, waar hij op vakantie gaat en wat hij later wil. We willen weten of iemand kinderen wil en van sushi houdt. Maar of er thuis iemand zit die denkt dat hij vanavond gewoon met zijn vrienden aan het drinken is? Blijkbaar is dat een vraag voor ronde twee.
Eerst de burgerlijke staat
Misschien moeten we het simpeler aanpakken. Voor de eerste kus gewoon de basisgegevens doornemen: naam, leeftijd, woonplaats, kinderen: ja/nee, burgerlijke staat. Open relatie? Nee? Prima, kunnen we die afvinken. Emotioneel beschikbaar? En aangeven of iemand thuis denkt dat je met collega’s aan het borrelen bent.
Want ik heb heus geen bezwaar tegen een beetje mysterie. Mysterie vind ik aantrekkelijk. Maar er is een verschil tussen ‘ik vraag me af wat hij vanavond aan heeft’ en ‘ik vraag me af of zijn vrouw weet waar hij is’.
Misschien is dat wel de nieuwe dating-etiquette: eerst de belangrijkste informatie, daarna de romantiek. Want of iemand getrouwd is, lijkt me informatie die je beter vóór de kus deelt dan erna. Anders blijkt die leuke man aan de bar ineens inclusief vrouw, kinderen én gezamenlijke hypotheek te komen.