Een bericht verkeerd interpreteren: ‘Jij denkt het, ik bedoel het misschien anders’

Wat kun je een bericht toch ontzettend verkeerd interpreteren.

Een paar woorden op een scherm.
Geen stem.
Geen gezicht.
Geen opgetrokken wenkbrauw, zucht, glimlach of sarcastische blik erbij.

En voor je het weet, heeft de ontvanger een compleet ander verhaal gemaakt van wat jij eigenlijk bedoelde. Ik moest daar laatst weer om lachen.

Ik had een bericht geplaatst waarin ik min of meer zei dat mensen een beetje geduld met me moesten hebben. Ik was net terug uit Griekenland en moest weer even wennen aan het feit dat het leven niet meer bestaat uit Fredo-koffie op een prachtig strand en dat ‘ik ben er over 5 minuten’ niet betekent dat diegene 45 minuten later ontspannen komt aanwandelen.

De reacties waren hilarisch verschillend. De één vroeg bezorgd of het wel goed met me ging. De ander zag onmiddellijk de humor en stuurde een lachende emoji. Zelfde bericht. Twee totaal verschillende interpretaties.

En precies daar gaat het zo vaak mis. We vullen namelijk ontzettend graag in wat de ander bedoelt. Er is een uitspraak die ik daarbij geweldig vind: „Assumption is the mother of all fuck-ups.” En eerlijk… die vind ik raak.

Want een aanname begint vaak klein. En voordat je het weet, heb je in je hoofd een complete film gemaakt waarin de ander de slechterik is. En jij natuurlijk de hoofdpersoon. 😉

Laatst sprak ik iemand die vreselijk boos was geworden op een kennis. Ze voelde zich ontzettend onbeschoft aangesproken. Het bericht dat haar zo boos had gemaakt? ‘Stop nu. Aan het werk.’ Zij las: ‘Hou nu eens op met zeuren en ga aan het werk.’

Ik liet haar even uitrazen en zei vervolgens: „Uh… misschien ben ik nu even advocaat van de duivel… maar zou diegene ook bedoeld kunnen hebben: Ik stop nu, want ik ben aan het werk?”

Stilte. Een paar seconden.

Toen: „Uh… ja. Dat zou inderdaad ook kunnen.”

Precies. En dát is wat mij betreft de kern.

We communiceren namelijk niet alleen met woorden. Onze stem, intonatie en gezichtsuitdrukking geven voortdurend informatie mee die je in een geschreven bericht simpelweg mist.

De vaak genoemde 7–38–55-regel van psycholoog Albert Mehrabian wordt daarbij regelmatig aangehaald. Die stelt dat bij het interpreteren van gevoelens en attitudes woorden voor 7 procent meetellen, de stem/intonatie voor 38 procent en gezichtsuitdrukking voor 55 procent. Belangrijk: die percentages gelden niet voor álle communicatie. Maar ze maken wel één ding heel duidelijk: Context, toon en non-verbale signalen doen ertoe.

Dus als iets er écht toe doet… ik zou zeggen: pak de telefoon!

Een trillend ooglid, een kleine glimlach, een zucht, armen over elkaar, een stem die ineens verandert… het zijn allemaal stukjes informatie die je in een appje simpelweg mist.

Is afstand een probleem? Videobellen. Kan dat ook niet? Bel en luister naar de stem en de intonatie.

Maar probeer vooral niet een hele ruzie uit te vechten via tekstballonnetjes. Want voordat je het weet, ben je boos op iets wat de ander helemaal niet heeft gezegd. Of misschien zelfs helemaal niet heeft bedoeld.

Vraag wat iemand bedoelt, voordat jíj́ besluit wat iemand bedoelt. Dat scheelt een hoop misverstanden. En waarschijnlijk ook een paar relaties. 😉

En voor iedereen die zich inmiddels afvraagt of mijn Griekse bericht betekende dat het niet goed met me gaat: alles gaat hartstikke goed hier! Maar ja…

Laten we eerlijk zijn…

Een Fredo met mijn voetjes in het zand op een mooi Grieks strand, smaakt gewoon nét even anders dan een koffie op een doorsnee Nederlandse doordeweekse dag.

Daar kan geen interpretatie tegenop. 😜

Reacties