Swipe right, walker left: daten op Lowlands

Met een gebroken middenvoetsbeentje naar Lowlands gaan was misschien niet mijn meest verstandige beslissing. Walker aan, wel bestrooid met glitters, want ja, ook een walker verdient wat mooie shine.

Door een festivalweide manoeuvreren bleek al een uitdaging op zich. Maar blijkbaar was ik nog niet klaar met chaotische beslissingen nemen, want ergens tussen de Alpha, de modder en de lauwe drankjes door opende ik Bumble.

Bumble in de polder

Niet omdat ik nou per se op zoek was naar de liefde van mijn leven. Ik was op zoek naar nog meer reuring. Want op Lowlands leef je toch een beetje in een alternatieve realiteit waarin alles ineens een goed idee lijkt. Bumble stond ineens vol met knappe Randstedelijke mannen die zich allemaal op hetzelfde festivalterrein bevonden. Je herkent ze meteen aan hun hippe kledingstijl: Jort, hoge witte sokken in loafers en de welbekende Suspicious longsleeves. Het is alsof je een klein kind bent dat voor het eerst de Jamin binnenloopt. Lowlands blijkt eigenlijk één groot datedorp te zijn.

We wisselden vier zinnen met elkaar uit. Ik opende het gesprek met: „Was jij afgelopen nacht ook tot 6 uur bij de Armadillo?” Waarop ik later die avond een berichtje terugkreeg: „Jazeker, ben ik er vanavond weer met jou?” Ik liet mijn beste vriend het gesprek zien en we begonnen samen te gieren

Haar in de krul, walker aan

De nacht vorderde en na een aantal cocktails kreeg ik een berichtje van hem met de vraag waar ik uithing. Ik keek mijn beste vriend aan. Hij knikte. Tijd om te gaan. Van tevoren waarschuwde ik hem toch even dat ik niet helemaal soepel liep en dit keer niet van de drank.

Onderweg naar de Armadillo bedacht ik me waar ik eigenlijk mee bezig was. We hadden letterlijk tien zinnen met elkaar uitgewisseld. Voor een eerste date trek ik normaal alles uit de kast. Haar goed, outfit uitgezocht, alles onder controle. Nu kwam ik aanlopen met een orthopedisch hulpmiddel en een groot oversized vest, want die polderkou is not for the weak.

Toen ik hem zag dacht ik gelijk: oké, ziet er goed uit. Leuke kledingstijl, lang, snor en een drankje in zijn hand. We gaven elkaar een knuffel en het was alsof we elkaar al langer kenden. In één klap waren mijn zenuwen weg. Ik moest ook weer om mezelf lachen. Wat is dit nou weer voor avontuur?

Festivalbubbel

Wat is het toch met flirten op festivals? Iedereen ziet er leuker uit, iedereen is losser en je praat makkelijker met vreemden. Tijdens zo’n festival heb je het gevoel dat je leven een videoclip is waarin jij de main character bent. Misschien komt het door de muziek, de drank, de modder of simpelweg omdat niemand op Lowlands bezig is met wat er maandag weer op de planning staat.

Normaal ben ik iemand die gaat, beweegt en doet. Nu moest ik letterlijk even rustig aan doen. Maar ondertussen was ik op Lowlands gewoon alsnog bezig met daten, flirten en nieuwe mensen ontmoeten. Met één klein verschil: als de date tegenviel, kon ik deze keer niet eens dramatisch weglopen. Mijn walker had daar zo zijn eigen tempo voor.

Spannender dan thuis

En misschien is dat precies waarom we zo graag op festivals flirten. Alles voelt tijdelijk, licht en een beetje spannender dan thuis op de bank. Je ontmoet iemand zonder perfecte profielfoto, zonder zorgvuldig uitgedachte openingszin en zonder te weten waar het naartoe gaat.

Maar wat gebeurt er als de muziek stopt, de glitters eraf zijn en we maandag weer gewoon wakker worden in de echte wereld? Was het dan echt een match, of waren we gewoon twee singles die tussen de cocktails en de modder door even dachten dat dit een heel goed idee was?

Reacties