Iedereen moet tegenwoordig meteen over de rooie, kijk naar Jan Roos
Laat ik beginnen waar het hoort: Jan Roos is te ver gegaan. Seksuele opmerkingen maken tegen tienermeisjes is niet grappig. Ook niet als je bekendstaat als provocateur. Ook niet als het zogenaamd humor is. En ook niet als je achteraf zegt dat mensen alles te serieus nemen. Sommige dingen zijn gewoon niet leuk.
Maar wat er daarna gebeurt, is minstens zo gestoord. Roos krijgt naar eigen zeggen doodsbedreigingen. Dan ben je dus boos omdat iemand over een grens gaat en besluit je vervolgens zelf nog veel verder over die grens heen te gaan. Alsof je kunt bewijzen dat jij fatsoenlijk bent door iemand met de dood te bedreigen.
Dat slaat natuurlijk nergens op. En dit is precies wat er misgaat in onze samenleving. Iemand zegt iets doms of iets waar je het niet mee eens bent en binnen vijf minuten staat er een complete digitale volksopstand klaar. Iedereen moet reageren. Iedereen moet laten zien hoe boos hij is. En gewoon zeggen dat iets niet deugt, is blijkbaar niet meer genoeg. Nee, iemand moet kapot. Zijn baan moet weg. Zijn account moet weg. Zijn leven moet liefst ook nog even worden verwoest.
Meteen oordelen
We zijn met zijn allen compleet oververhit geraakt. Niemand kan meer iets hebben. Niemand wil nog eerst lezen, nadenken of vragen wat iemand precies bedoelt. Er wordt meteen geoordeeld. Meteen gescholden. Meteen gedreigd. En daarna vinden mensen zichzelf vaak ook nog moreel superieur.
Ik merk het zelf ook als ik iets schrijf over Israël of over geloof. Mensen reageren regelmatig niet eens op wat ik schrijf. Ze lezen één zin, stoppen mij in een kamp en gaan vervolgens helemaal los tegen het beeld dat ze zelf van mij hebben gemaakt. Dat is geen discussie meer. Dat is gewoon je woede ergens parkeren. En ik ben dan ook nog eens heel dom en snap er niets van…
De maatschappij is verzuurd. Iedereen loopt met een kort lontje rond en wacht bijna op een reden om te ontploffen. En sociale media maken het alleen maar erger. Daar hoef je iemand niet in de ogen te kijken. Je hoeft alleen maar op verzenden te drukken en je kunt weer door naar het volgende slachtoffer van je verontwaardiging.
De weg kwijt
Jan Roos hoeft van mij niet te worden goedgepraat. Zijn opmerkingen waren fout. Punt. Maar doodsbedreigingen zijn niet ineens minder fout omdat jij vindt dat je aan de goede kant staat. Je bent dan niet bezig iemand terecht te wijzen. Je bent zelf volledig de weg kwijt.
En dat is het grootste probleem van deze tijd: iedereen wijst naar de grens die een ander overschrijdt, maar bijna niemand kijkt nog naar zijn eigen gedrag. Als je werkelijk staat voor fatsoen, dan moet je niet grensoverschrijding bestrijden met een nog grotere grensoverschrijding.
Zo ingewikkeld is het niet… Toch?