‘Huh? Een feestlift? Wat is dat?’

Wie slaapt er als kind niet zo af en toe bij broer en/of zus in bed? Vooropgesteld dat je die hebt, natuurlijk, anders wordt het lastig. Of bij elkaar op de kamer, als dat ook kan. Matrassen of luchtbedjes op de vloer en hoppa.

Lekker bij elkaar logeren, met dekens of slaapzakken over de vloer klieren („kijk, ik ben een rups!”) en al giechelend, tot ver na het donker, verhalen vertellen. Of je erover verbazen hoe het gezicht er zo heel anders uitziet in het maanlicht, geheimpjes vertellen van bekenden die de één wel en de ander niet zijn toevertrouwd („die en die draagt nog steeds een luier in bed, wist je dat?”, „die vindt dat een lekker ding”, „die coole fiets is eigenlijk helemaal niet van hem, die heeft hij van z’n neef geleend”) en ga zo maar door.

Het gezellige broer & zus verbinden. Was bij ons thuis niet anders.

Bleu

Die avond ook. We lagen in een stapelbed elkaar verhaaltjes te vertellen. Het onderwerp kwam op filmsterren. Wat ze nog eens aan zichzelf hadden laten sleutelen. Alleen was ik nogal bleu op dat gebied. Ik had geen idee wat dat was, wat hij net had gezegd dat Sylvester Stallone had laten doen. Dus ik verstond hem verkeerd, in eerste instantie.

„Huh? Een feestlift? Wat is dat?”, vroeg ik, één en al verbazing. Ik had wel meteen beeld. Van een liftschacht met een liftkooi die niet per kabel maar met springveren, vergezeld van grote ladingen confetti, op en neer ging. En toetertjes en feesthoedjes, want ja: feestje.

Broerlief lazerde bijna uit bed van het lachen. Hij had het over een facelift gehad…

Reacties