Nijmeegse Vierdaagse: een lopend feestje?

„Gelukkig gaat de trein nog!” Meerdere keren per dag heb ik deze uitroep gehoord en ben ik oprecht blij dat we de vele mensen naar de prachtige omgeving en de stad Nijmegen kunnen brengen.

Hoe nodig is het om deze week per openbaar vervoer naar Nijmegen te gaan en is het de moeite waard? Nou, als toekijkend en werkend conducteur kan ik een ieder aanraden om per trein naar de Vierdaagsefeesten te komen. Al is het af en toe even geduld hebben of tot tien te tellen om daadwerkelijk de trein in te stappen. Het is druk, vaak vuil en op een warme dag niet te verwachten dat alle airco’s het doen. Ook voor dat laatstgenoemde is echter een oplossing: op de wat oudere treinen kunnen de zijramen open, per compartiment twee stuks!

„Heerlijk, ja hoor mevrouw, doet u dat maar!”

Nootjes op de vloer

En zo gaat de werkdag snel en lachend zijn gang, met in het vooruitzicht: straks de laatste trein naar eigen huis. Weg uit de drukte, de drankflesjes, het vergeten plasticmateriaal en de honderden schilletjes van pistachenootjes op de vloer.

Wanneer ik dan om 21.15 uur mijn eigen stadje binnenrijdt, bedank ik de reizigers voor de gezelligheid en moedig hen aan om lief voor elkaar te zijn. Zij knikken me glimlachend toe en bedanken me voor de leuke omroep bij het uitstappen.

De Vierdaagselopers zie ik bijna niet deze week. Toch gaat het eigenlijk om hen. Wat een respect heb ik voor die circa 50.000 wandelaars, die voor dag en dauw vertrekken om hun 50 kilometer te gaan maken. Uit alle windstreken komen zij, vol goede moed en met één doel: de medaille binnenhalen aan het einde van hun rit.

Felle reactie

Bij die gedachte schiet mij een iets te felle reactie van mijzelf te binnen op de trap van station Nijmegen. Een meid van pakweg 17 jaar oud loopt achter mij richting de poortjes en zegt: „Wel doorlopen mevrouw, wachten op de rij mensen die het perron opgaan, hoeft niet!”

Ik draai me zijwaarts om en antwoord terug: „Die mensen hebben net 50 kilometer achter de rug en bovendien; je mág niet vapen op het station!”

„Nou mevrouw, dat weet ik toch allemaal niet, doe maar rustig, ik stop de e-sigaret wel weg nu.”

Ik vervolg mijn weg naar het personeelsverblijf en pak dankbaar een Cola Zero uit de koelkast van de NS. Hopelijk komt straks iedereen weer heelhuids thuis.

Zet ‘m op, wandelaars!

Reacties