Maartje op het station uitgescholden voor ‘vies, lelijk ding’

Maartje Steuten 11 jul 2026, 

Gisteren was ik op station Eindhoven Centraal. Ik zat op een bankje in de stationshal te wachten op mijn trein toen ik bij de ingangspoortjes een paar politiemensen in gesprek zag met een man, die het duidelijk ergens niet mee eens was.

Dit liet hij op een flink volume merken, terwijl hij zijn relaas kracht bijzette door één van de politiemensen voortdurend in het gezicht te wijzen.

Zittend op het bankje keek ik om me heen naar de mensenmassa die mij passeerde. Ergens links van me zag ik een groepje politiemensen leunend op een paar afvalbakken hetzelfde doen. Dat gaf me toch een gevoel van veiligheid, al is hun constante aanwezigheid op dit station een veeg teken.

Terwijl ik wat voor me uit staarde, passeerde dezelfde man die ik al eerder ‘in gesprek’ had gezien met de politie mij. Blijkbaar beging ik de onvergeeflijke fout hem aan te kijken, al was ik me daar niet eens van bewust. Waarop hij van een afstandje ‘vies, lelijk ding!’ tegen me begon te roepen, dit steeds herhalend terwijl hij met zijn blik duidelijk op mij gericht verder liep. Mijn intuïtieve reactie was wegkijken, in de hoop hem niet verder te provoceren. Terwijl ik strak voor me uitkeek, bleef hij deze woorden naar me roepen.

Lijdzaam ondergaan

Andere mensen, die net als ik op een bankje zaten, zagen het gebeuren en negeerden hem ook, bang om zelf het mikpunt van zijn scheldpartij te worden. Inclusief het groepje politiemensen links van me. Terwijl iedereen deed alsof dit niet gebeurde, kon ik enkel blijven zitten en dit lijdzaam ondergaan, totdat de man verder was gelopen. Geen enkele reactie of weerwoord, alsof dit de normaalste zaak van de wereld was.

Terwijl ik behoedzaam naar het perron ging, bleven zijn woorden zich in mijn hoofd herhalen. ‘Vies, lelijk ding!’, ‘vies, lelijk ding!’, ‘vies, lelijk ding!’. Eenmaal in de trein vroeg ik me af of ik dit zelf veroorzaakt had, waarom hij juist mij uitkoos en of er enige kern van waarheid in zijn woorden schuilde. Ik bekeek mijn spiegelbeeld in het raam van de trein en zag een…

Reacties