Kamp met ruiterdiploma’s in Nunspeet: ‘Vakantiestalling lacht een week lang’

Er zijn weken die je niet terugziet op de kalender, maar die nog lang blijven hangen. Niet omdat ze spectaculair zijn, maar omdat alles klopt.

Ook deze zomer mochten we bij onze vakantiestalling de vertrouwde trailers van een manege uit Poeldijk verwelkomen. Al jarenlang is het een traditie. Verdeeld in twee groepen jonge enthousiaste ruiters, een team van bevlogen begeleiders, vertrouwde manegepony’s en één gezamenlijk doel: de jeugd van hun manege een week bezorgen die ze nooit meer vergeten.

Zelfvertrouwen

Zodra de eerste pony’s worden opgezadeld, de laarzen door het zand stappen en het gelach over het terrein klinkt, weet je dat het niet alleen om paardrijden draait. Het gaat om plezier, om nieuwe vriendschappen, om samenwerken en om het zelfvertrouwen dat soms begint met een zachte paardenneus tegen je schouder.

Wat ieder jaar opnieuw indruk maakt, is de toewijding waarmee de familie achter Manege Arkelhoeve dit kamp organiseert. Achter alle gezelligheid schuilt een organisatie die staat als een huis. Niets wordt aan het toeval overgelaten en niets is te veel als het gaat om een onvergetelijke week voor hun jeugdleden.

Voor ons is het minstens zo bijzonder. Dat we inmiddels al zoveel jaren het decor mogen zijn van dit prachtige kamp, voelt als een voorrecht. Het zijn precies dit soort weken die ons eraan herinneren waarom een hobby ooit uitgroeide tot zoveel meer.

Nooit leeg

En dan is het ineens zondag.

De trailers vertrekken weer richting huis, de stallen worden stiller en ons terrein vindt langzaam zijn vertrouwde rust terug. Toch voelt het nooit leeg. Er blijft iets achter wat je niet kunt opruimen of uitvegen: de herinneringen, de verhalen en de glimlach die deze week heeft achtergelaten.

Het is een gevoel. Een week waarin pony’s kinderen verbinden, vrijwilligers en begeleiders het verschil maken en diezelfde kinderen herinneringen verzamelen die een leven lang meegaan.

En als onze vakantiestalling dan een week lang heeft gelachen, weten wij één ding zeker.

Volgend jaar hopen we dat ze dat gewoon weer doen.

Reacties