Je mag hier alles zijn, behalve oud: ‘We laten ze weer betalen voor het ov’
Mam was zo dement als een dweil. Ze woonde zelfstandig, waar niet iedereen plezier van had.
Een belletje van de buren, dat ik onmiddellijk moest komen, omdat er een gaslucht uit mams huis kwam, of een telefoontje van de thuiszorg dat ik mórgen voor nieuwe paracetamol moest zorgen, was een dagelijks terugkerend festijn.
Bij voorkeur in de late avond. We woonden 100 km uit elkaar.
Dus een paar keer per week: hup, de file in en gokken wat ik dit keer aan zou treffen. Had ze dit keer alleen maar haar vieze, volle borden met eten achter in de linnenkast verstopt of had ze gewoon weer de halve keuken laten affikken? Alles was mogelijk.
Eén keer was ze zo in de weer geweest met haar make-up, dat ze Kiss in één keer gedegradeerd had tot een stel gitaarspelende kleuters.
Leven draaide om haar
Je zou zeggen dat ze rijp was voor een mooie kamer en liefdevolle verzorging in een tehuis. Ik kan je zeggen dat ze rijp was voor wel een hele etage.
En ik inmiddels ook.
Mijn leven draaide alleen nog maar om haar.
Maar wáárom vertel ik dit?
Omdat ik vind dat ik een mooie bijdrage heb geleverd aan de ‘ouderenzorg’.
En ik zie om me heen dat al mijn leeftijdsgenoten ook zo ver zijn dat er een lichamelijk onderdeel naar de knoppen gaat.
Een versleten heup, hartklachten, bedenk het zelf maar.
Voor mijn generatie zullen de inkomsten alleen maar minder worden, want er wordt van alles wegbezuinigd. Je zou hopen dat het einde nu eens in zicht komt.
Echt top
Maar – en ik vind dit echt briljant – gelukkig is er toch nog iets gevonden waar je de ouderen nog even goed mee om de oren kan slaan: we laten ze weer betalen voor het ov.
Het enige wat nog ongemoeid bleef. Het gratis ov waarmee ze de bezoekjes naar het ziekenhuis, de kinderen of de uitjes nog konden bekostigen.
Echt top.
Het is inmiddels duidelijk.
Je mag in dit land van alles zijn.
Behalve oud.
De ironie is dat de mensen die dit soort besluiten nemen óók ouders hebben, die ouder worden.
En ooit worden ze zelf oud.
Maar tegen die tijd zal er maar weinig oog en vooral weinig zorg voor ze zijn, omdat ze die eigenhandig hebben wegbezuinigd.
Net zoals ze dat voor hun eigen ouders hebben gedaan.