Nederland zou kinderachtiger moeten worden: ‘Dan zagen we geen huidskleur’

We zitten op de bank bij mijn partners familie.
Zijn tante en oom zijn met hun dochter over de vloer en we kletsen wat. Zoals in bijna ieder huishouden komt de wedstrijd van Nederland tegen Marokko ter sprake.

Wij hadden ook onze wekker gezet en zaten ’s nachts om 3.00 uur met thee op de bank te kijken naar een groep spelers die allemaal hetzelfde liefhebben. Voetballen en hun best doen om te winnen. Nederland verliest. Dat doen ze met begrepen tranen en emoties, hun grootste avontuur – het WK – eindigt hier.

De volgende dag staan alle kranten en nieuwssites er vol mee. Fouten zijn er om van te leren, dus nemen ze dit mee in de vervolgstappen van hun carrière als spelers en als team. Toch zijn er mensen die schijnbaar altijd behoefte hebben om met hun luie reet vanaf de bank even iets te vinden over de prestaties van de spelers.
Met een blik pils in de hand en een grote bek toch even een collectie aan racistische kaarten trekken; want dat zal de spelers vast een stuk beter maken.
Ik schaam me voor mijn medemens als ik lees wat er gezegd wordt. Ik begrijp het niet en ik wil het niet begrijpen.

Dosis racisme gehad

Mijn partners familie beaamt dat het verschrikkelijk is, ze geven aan het te herkennen. Als mensen van Molukse komaf hebben zij de afgelopen jaren hun dosis racisme ook wel gehad. Van bedreigingen in het openbaar vervoer tot in de zorg: patiënten die weigeren door hen geholpen te worden. Schouderophalend praten ze erover alsof het de normaalste zaak van de wereld is. „Je erover druk maken heeft geen zin”, zegt mijn schoonmoeder. En hoewel ik wel snap waarom ze het zegt, voel ik stoom uit mijn oren komen.

Kleur? Ziet ze niet

Ik schets het voorbeeld van hoe haar kleindochter – half Moluks, half Nederlands – vorige week groots vertelde er hetzelfde uit te zien als een vriendin van mij.

Kleur? Ziet ze niet. Wel de gekke bek die ze allebei hetzelfde trokken en het feit dat ze allebei bruine haren hadden.

„Kinderachtig gedrag”, zegt een van de mensen in de kamer als we het nogmaals hebben over de stukken die in de krant geschreven staan. Wat mij betreft is het alles behalve kinderachtig. Waren sommige mensen maar wat meer kinderachtig. Dan zagen we geen huidskleur, maar gewoon een groep spelers in een oranje tenue die allemaal hetzelfde doel delen. Voetballen en hun best doen om te winnen.

Reacties