Discriminerende ‘Straat’zangeres in tutu
‘Naar links, naar rechts…’ Je kunt het eindeloos herhalen, de goegemeente met maar één kleur doet volgzaam mee. Oranje mensen. Niet ‘van kleur’. Nee, gewoon in oranje geklede mensen. ‘Van Oranje’ kan wel, maar dat heeft weer een andere betekenis: een achternaam.
‘Van kleur’, is geen goed Nederlands. ‘Gekleurd’ moet dat zijn. Maar als je het dan over mensen hebt, is dat opeens fout. Vooral als de kleur bruin of zwart is. Dan zijn het mensen van kleur. Maar dan weet je nog niet over wie je het hebt. Daarom hebben we allemaal een naam gekregen. Wat zeg ik, minimaal twee: een voor- en een achternaam. Gebruik ze dan ook, zonder gekleurd te denken!
„Een ras is een groep mensen die gekenmerkt wordt door dezelfde, erfelijke lichaamskenmerken. Als u onder de tram komt en een been moet missen, behoort u niet opeens tot een ander ras.” Aldus mijn aardrijkskundeleraar van vroeger. Ik behoor tot het blanke ras; ik moet zeggen ‘behoorde’, want ik schijn van kleur te zijn verschoten, tenminste als je ‘wit’ een kleur mag noemen. Dat mocht zeker van mijn tekenleraar. Zwart ook: „Van zwart en wit kun je kleurrijke composities maken.”
Van een bleek jongetje dat werd uitgescholden voor bleekscheet, ben ik nu een witte man geworden. En nog hetero ook! Ik verschiet er bijna door ‘van kleur’. Is er ooit aan mij gevraagd of ik zo genoemd wil worden? De benaming van de witte heteroman heeft namelijk een nare connotatie, die verbonden wordt met een naar verleden én het nare heden.
„Ben je vrouw, ben je queer, ben je van kleur? To the front! Witte mannen, white men naar achteren. Ik herhaal, witte mannen naar achteren.” Deze racistische uitspraak blèrt een ‘Straat’zangeres in een soort witte tutu in Hilvarenbleek – excuus, Hilvarenbeek. Door de tatoeages heen zie je nog net dat ze wit is. Een discriminerend blèrend tututrutje is weer eens wat anders dan ‘Naar links, naar rechts’ voor uitsluitend ‘mensen van Oranje’ onder leiding van iemand in een oranje juichjack, exclusief van Jumbo.
De VPRO, die het optreden online heeft gezet, blokkeert laf commentaren op voornoemde discriminerende uitspraken van Sophie Straat. In de verte van het verleden doemt een sketch op van Van Kooten & De Bie, zingend in een tutu voor een satirische, scherp reflecterende spiegel.
Aangifte doen heeft geen zin. Geen links, geen rechts, niet naar voren of naar achteren: je zit er gewoon middenin:
‘Clowns tot he left of me
Jokers to he right
Here I am, stuck in the middle with you…’
(Stealers Wheel)