Alles komt goed (als het maar eens opschoot): ‘Hoe ga ik al mijn wensen waarmaken?’

Eind juni dit jaar heb ik het laatste cijfer van mijn journalistiekopleiding behaald. Mijn studie is afgerond en de diplomauitreiking komt in zicht.

Ik ben 25 jaar oud en het voelt alsof mijn leven nu echt moet beginnen. Toch heb ik het gevoel dat ik op bepaalde vlakken volledig vastloop. Hoewel ik op dit moment een goed salaris verdien, is dat niet in de richting waarvoor ik zojuist ben afgestudeerd. Zes jaar geleden rondde ik mijn opleiding tot pedagogisch medewerker/onderwijsassistent af. In dat vakgebied heb ik echter nooit fulltime gewerkt; ik heb alleen ervaring opgedaan bij diverse zomerscholen en via invalwerk voor het uitzendbureau waar ik nu nog steeds voor werk in de kinderopvang. Daarnaast geef ik al jaren bijles.

Mijn droom is helder: ik wil aan de slag als freelance journalist, dit combineren met werk in de kinderopvang of het onderwijs en daarnaast schrijven aan mijn autobiografie en kinderboeken. Verder droom ik van een eigen huis en een gezin. Kortom: een gelukkig leven opbouwen met mijn partner en onze toekomstige kinderen.

Wachtkamers in het leven

Nu ik na mijn studie tijd over heb, ben ik vooral aan het overdenken. Hoe ga ik al deze wensen waarmaken en waarom moet het allemaal zo lang duren? Ik heb al veel ‘wachtkamers’ in mijn leven doorstaan. Waarom voelt de realiteit van deze wachtkamer nu dan toch zo anders en misschien zelf leeg?

Ik weet dat alles tijd kost en dat alles op het juiste moment gebeurt. Zoals mijn opa altijd zei: „Alles komt op zijn pootjes terecht.” Of, in zijn woorden: „Alles komt goed.” Ik ga er ook wel komen, maar het kost tijd. Alles komt goed (als het maar eens opschoot).

Reacties