Wolven hier, wolven daar: ‘Moeten wilde paarden ook weer loslopen?’

Drs. P zag het aankomen. In zijn Wolvenlied uit 1973 waarschuwde hij ons al. Inmiddels zijn zelfs paarden niet meer veilig.

Op een dag liep ik met mijn labrador Mary door de dierentuin. Bij het panterverblijf zag ze hoe een panter een konijntje verscheurde. Mary raakte volledig van streek. Ze begon heftig tegen de panter te blaffen.

„Ben je helemaal gek geworden? Een lief konijntje verscheuren? Zoiets doe je toch niet!”

Wat een schat.

De panter reageerde niet, maar vrat gewoon door.

Voor Mary was dat gedrag onbegrijpelijk. Zij was immers opgegroeid in de menselijke samenleving. Ze kende hondenkoekjes, wandelingen en vriendelijke kinderen. Het idee dat een dier een ander dier opat, paste niet meer in haar wereldbeeld.

Het gedrag verandert

Dat is precies wat duizenden jaren domesticatie doen. Niet alleen het uiterlijk verandert, maar ook het gedrag.

Tussen tien- en twintigduizend jaar geleden ontstond er iets bijzonders tussen mens en wolf. Wolven ontdekten dat rond menselijke nederzettingen voedsel te vinden was. Mensen namen soms jonge welpen mee naar huis nadat hun moeder tijdens de jacht was gedood. De vriendelijkste dieren kregen de grootste kans om te overleven en zich voort te planten. Dat proces duurde duizenden jaren.

Nederland telt tegenwoordig ongeveer 1,8 miljoen afstammelingen van wolven. Alleen noemen we ze geen wolven meer. We noemen ze honden.

En nu voeren we een discussie alsof Nederland nog een ongerept oerwoud is. Alsof er ruimte genoeg is voor een roofdier dat gewend is grote afstanden af te leggen en vrij te jagen. Ja, wolven maken historisch deel uit van ons milieu. Maar wilde paarden ook. Moeten die opeens ook weer loslopen?

Nederland is geen wildernis. Het is een dichtbevolkt land vol wegen, dorpen, paardenweides en schapenkuddes achter hekken. Wanneer wolven zo’n kudde aanvallen, kunnen de dieren vaak geen kant op. Wat in de vrije natuur een aanval op één prooi zou zijn, kan achter afrasteringen uitlopen op een massaslachting.

Aanval van een hond

Geregeld lezen we in de krant dat een kind ernstig gewond raakt of zelfs overlijdt na een aanval van een hond. Er is even ophef, deskundigen geven commentaar en een dag later gaat het leven weer verder.

Niemand komt daarom op het idee om alle honden uit Nederland te verbannen.

Toch lijkt het mij waarschijnlijk dat een wolf die ooit een mens aanvalt een heel andere reactie zal oproepen. Dan zal de discussie niet meer gaan over biodiversiteit, maar over veiligheid.

Wat mij verbaast, is dat wij duizenden jaren bezig zijn geweest om van de wolf een sociaal dier te maken dat in onze samenleving past.

En nu besluiten we de ongedomesticeerde versie van diezelfde wolf terug te halen.

Mary zou het niet begrepen hebben. Ik eerlijk gezegd ook niet.

Reacties