Verbijstering of schaamte in de Nederlandse Pelicot-zaak?

We hebben het vast allemaal gezien of gelezen. De grote zedenzaak die nu loopt. Mannen die hun partner drogeren en daarna op de meeste gruwelijke wijzen misbruiken, verkrachten en filmen. ‘De Nederlandse Pelicot-zaak.’

Ik voel mij genoodzaakt te reageren omdat alle reacties mij zo boos maken. Boos door onwetendheid, boos om de misogynie en boos op alle mannen die dit niet hadden zien aankomen…

Zelfs de meest geharde agenten zijn verbijsterd door de Nederlandse ‘Pelicot-zaak’. Ik lees het als kop in de krant. Ik ben op mijn plaats dan weer verbaasd dat de politie zo verbijsterd is. Ik als vrouw en met mij nog veel meer andere vrouwen, voelen deze verbijstering niet. Het is eerder een bevestiging van wat we al weten. Wij weten dondersgoed dat deze dingen gebeuren. Wij weten dat we in gevaar zijn bij mannen. We roepen het al jaren maar luistert er echt iemand?

Volgens mij illustreert de reactie van de politie het antwoord op die vraag. Vrouwen zagen dit allemaal aankomen, wij wisten het al. Maar ja, vrouwen worden wel vaker zien als emotioneel of hysterisch. Zeden slachtoffers worden geslutshamed of niet geloofd, zedendelinquenten worden goed gepraat. En als een vrouw vertelt over haar ervaringen, wordt haar de mond gesnoerd met de eeuwige dooddoener „ja maar niet alle mannen en vrouwen kunnen er ook wat van…”

Rape-academy

Vrouwen kunnen er zeker ‘ook wat van’, maar ik zie geen vrouwen een rape-academy oprichten. Ik zie vrouwen niet hun man drogeren om daarna aan vriendinnen te vragen of ze ook een keer willen. Ik zie vrouwen niet in chatgroepen om tips te delen hoe hun partner zo efficiënt mogelijk te drogeren en verkrachten en ik zie vrouwen ook hun gedrogeerde en verkrachte partner niet filmen.

Niet alle mannen, nee dat klopt. Gelukkig zijn het niet alle mannen. Anders hadden vrouwen niet eens meer de deur uit kunnen zonder verkracht of vermoord te worden. Als de man gek genoeg is doet hij het beide. De volgorde maakt voor genoeg mannen niet uit.

En met die wetenschap leven vrouwen. De wetenschap dat mannen toch onaantastbaar lijken in onze maatschappij. En dan hebben we de politie er naast staan ‘die verbijsterd is’.

Altijd een man

Ik ben verbijsterd over de onwetendheid en de onkunde van de politie als het gaat over vrouwveiligheid. Ik ben verbijsterd dat zij verbijsterd zijn.

En nee, het zijn niet alle mannen. Maar het is verdomme toch altijd een man. En het zijn ook altijd mannen die daarna verbijstering uitspreken. Ik vraag me af hoe verbijsterd vrouwelijke agenten zijn. Vast niet zo erg als die zogenaamde ‘doorgewinterde agenten’. Die zo doorgewinterd zijn, maar nog steeds niets snappen van misogynie. Misschien is schaamte meer op zijn plaatst. Vrouwen hebben vaak genoeg aan de bel getrokken!

Reacties