Ronald Koeman als landverrader: ‘Karma is een feit’

Voetbal kent momenten die nog jarenlang in het geheugen van supporters gegrift blijven staan. Een van de bekendste voorbeelden is de kwalificatiewedstrijd tussen Frankrijk en Ierland voor het WK van 2010.

Tijdens die wedstrijd raakte Thierry Henry de bal met zijn hand voordat Frankrijk de beslissende treffer maakte. De scheidsrechter zag de overtreding niet en keurde het doelpunt goed. Daardoor plaatste Frankrijk zich voor het wereldkampioenschap, terwijl Ierland werd uitgeschakeld. Voor de Ieren voelde dit als een groot onrecht. Zij zagen hun WK-droom verdwijnen door een doelpunt dat nooit had mogen tellen.

Wat daarna gebeurde, wordt door veel voetballiefhebbers gezien als een vorm van karma. Frankrijk beleefde namelijk een dramatisch WK. Het elftal werd al in de groepsfase uitgeschakeld en de wereld was getuige van ruzies, conflicten en een complete implosie van het team. De spelersgroep lag overhoop met de technische staf en het nationale elftal werd een symbool van verdeeldheid. Voor veel mensen was dit het bewijs dat oneerlijk verkregen succes uiteindelijk een prijs heeft.

Weinig geleerd

Daarom verbaast het mij dat mensen zo weinig lijken te leren van dergelijke gebeurtenissen. In de sport draait het niet alleen om winnen, maar ook om eerlijkheid, respect en verantwoordelijkheid. Een overwinning die wordt behaald door bedrog of door het negeren van de regels, blijft altijd een schaduw over zich houden. Mensen onthouden immers niet alleen wie won, maar ook hoe die overwinning tot stand kwam.

Hetzelfde gevoel heb ik bij Ronald Koeman. Toen hij een eerste keer bondscoach van het Nederlands elftal was, leek Oranje eindelijk weer de juiste richting te hebben gevonden. Het vertrouwen keerde terug en de resultaten waren positief. Juist daarom vond ik zijn vertrek naar FC Barcelona moeilijk te accepteren. In mijn ogen liet hij het Nederlands elftal achter op een belangrijk moment. Voor veel supporters voelde dat als een gebrek aan loyaliteit aan het land dat hij op dat moment vertegenwoordigde.

Altijd risico

Zijn avontuur bij Barcelona liep bovendien uit op een teleurstelling. De resultaten vielen tegen en uiteindelijk werd hij ontslagen. Voor mij is dat opnieuw een voorbeeld van karma. Wanneer je een succesvolle positie opgeeft en een lopend project achterlaat voor een persoonlijk doel, bestaat altijd het risico dat die keuze verkeerd uitpakt. Dat gebeurde ook bij Koeman.

Dat hij later opnieuw bondscoach werd, blijft voor mij moeilijk te begrijpen. Ik respecteer zijn verdiensten als speler en trainer, maar persoonlijk zal ik zijn vertrek naar Barcelona altijd blijven zien als een beslissing van Oranje in de steek laten. Daarom voelt zijn terugkeer voor mij nog steeds vreemd aan. Voor mij blijft één les overeind: loyaliteit heeft waarde en karma is soms dichterbij dan mensen denken.

Reacties