De overheid beschermt de verkeerde mensen

Nederland is de grip kwijt. Niet omdat we te weinig regels hebben, maar omdat we te weinig durven te handhaven. Wie bescherming zoekt in Nederland, heeft recht op een eerlijke asielprocedure. Dat staat voor mij niet ter discussie.

Maar wie tijdens die procedure medewerkers bedreigt, medebewoners intimideert, homo’s met de dood bedreigt, vernielt of geweld gebruikt, laat zien dat hij de grenzen van onze samenleving bewust overschrijdt.

En wat gebeurt er vervolgens? Een gesprek. Een waarschuwing. Een overplaatsing. Een dossier. Het probleem verhuist. Het verdwijnt niet.

Dat is geen handhaving. Dat is bestuurlijke machteloosheid. Het meest wrange is dat niet de dader, maar het slachtoffer vaak de hoogste prijs betaalt. Degene die wordt bedreigd, moet zich onveilig voelen. Degene die zich aan de regels houdt, leeft in angst. Medewerkers moeten dag in dag uit werken in een omgeving waarin agressie steeds normaler lijkt te worden.

Wet veranderen

Dat is de wereld op zijn kop. De eerste taak van de overheid is niet het beschermen van degene die bedreigt. De eerste taak van de overheid is het beschermen van degene die wordt bedreigd.

Daarom vind ik dat de wet ingrijpend moet veranderen. Wie zich schuldig maakt aan ernstige bedreiging, geweld of herhaalde intimidatie, hoort onmiddellijk uit een reguliere opvanglocatie te worden verwijderd. Niet na de vijfde waarschuwing. Niet nadat het opnieuw misgaat. Meteen.

Breng deze mensen onder in streng beveiligde opvanglocaties met een sober regime, intensief toezicht en vergaande beperkingen. Daar wachten zij hun asielprocedure af. Niet als beloning. Niet als vrijblijvend alternatief. Maar omdat de veiligheid van slachtoffers, medewerkers en medebewoners altijd zwaarder moet wegen dan het comfort van de overlastgever.

Het voorspelbare antwoord is dat de huidige wet dat niet toestaat.

De norm is eenvoudig

Dan moet de wet worden aangepast. Wetten zijn geen natuurwetten. Ze zijn gemaakt door mensen. Als de wet ervoor zorgt dat structurele overlastgevers steeds opnieuw anderen kunnen terroriseren, dan is het de wet die tekortschiet.

Voor mij is de norm eenvoudig. Wie bescherming vraagt, mag verwachten dat hij rechtvaardig wordt behandeld. Nederland mag op zijn beurt verwachten dat diezelfde persoon zich houdt aan de regels, de wetten en de fundamentele normen van onze samenleving. Doe je dat niet, dan moeten daar directe en voelbare gevolgen aan verbonden zijn.

Een rechtsstaat bewijst zijn kracht niet door daders eindeloos kansen te geven. Een rechtsstaat bewijst zijn kracht door slachtoffers zonder aarzeling te beschermen. En juist daar faalt Nederland, wat mij betreft, veel te vaak.

Reacties