Maaltijd in de trein: ‘Bijna elke hap wordt bestudeerd’

Ze stapt uit de trein op het grote station. Ze heeft trek want het is kwart over zes geweest en ze blijft een Hollandse dame. Rond zes uur etenstijd. Of je nu in de trein zit of niet.

In de eerste trein verorberde ze al een chocoladereep. Om de eerste honger te stillen. Om de lijn hoefde ze die reep niet te laten hangen in de automaat. Ze heeft nog steeds ondergewicht.

Op het grote station ziet ze een pasta-to-go restaurant. Kijk eens aan, gezonde fastfood.

Ze bestelt een pasta maaltijd met penne, een lekkere tomatensaus en flink veel kaas. Ze krijgt de maaltijd mee in een doosje met plastic vork. Daarbij heeft een flesje sap en het toetje besteld. Tiramisu. Zo, net als thuis. Een volledige maaltijd.

Normaal zet ze zich rustig in het kleine restaurantje, maar nu zijn alle plaatsen bezet. Dan maar naar het perron. Hé, haar volgende trein was nog niet vertrokken.

Eetgewoonten volgen

Gewapend met haar doosje eten stormt ze de trein in en zetelt zich in het tussen wagonnetje waar een tweetal dames gezapig van hun broodje zitten te eten. Af en toe een hapje.

Ze doet het doosje open en begint met smaak aan haar pastamaaltijd. Ze is halverwege wanneer ze het fluitsignaal hoort van de conducteur om de trein te laten vertrekken.

Onder haar wimpers door ziet ze een vrouw vriendelijk en nieuwsgierig haar eetgewoonten volgen. Bijna elke hap wordt bestudeerd.

De penne wordt dan weer snel en dan weer langzamer gegeten. Af en toe wordt er gepauzeerd.

Maar niet lang want bij het eerste stationnetje moet ze er alweer uit. Hoe lang zou dat duren? Een kwartier, vijfentwintig minuten?

Gestaag maar met redelijk tempo eet ze het laatste beetje van de pasta. Gadegeslagen door nog altijd de mevrouw van de overkant.

Ziezo, op. Nog steeds niet op de plaats van bestemming? Nu, dan vervolgt het lekkere sapje zijn weg naar haar keelgat.

Op naar het toetje

De fles sap is door de dorst bijna in zijn geheel opgegaan. En nog steeds is de plaats van bestemming niet bereikt. Op naar het toetje dus.

Met meegegeven lepel wordt het verrassend lekkere toetje met smaak gegeten.

Net wanneer ze de laatste hap van het toetje consumeert, vermeldt de conducteur dat het eerst volgende station nadert.

Het bakje van het toetje wordt met het plastic bestek in het doosje gedaan, terwijl de trein afremt.

Ze staat op en het afval in de vorm van het doosje met inhoud wordt bij het uitstappen in de dichtstbijzijnde afvalbak gegooid. Ze kijkt op haar horloge. Half zeven geweest. Een voldaan gevoel. Een volwaardige maaltijd onderweg gegeten. Dat zou ze vaker doen.

Reacties