Sigrid op het platteland: ‘Wil de politiek dit stukmaken?’

Vijftien jaar geleden verhuisde ik om diverse redenen naar het platteland vanuit de Randstad. Ik woonde in Aalsmeer en Hoofddorp, onder de rook van Schiphol. Elke minuut kwam er weer een vliegtuig over het dak geen gescheerd. De kerosineroet zat op het dakraam.

Dit was ook één van de redenen om naar het platteland te verhuizen, vanwege de herrie van de vliegtuigen en de ongezonde kerosinelucht.

Wat mij de eerste jaren opviel op het platteland is dat je dicht bij de boeren woont. Dat deed ik al in de Randstad bij een boomgaard en bij de Geitenboerderij in het Amsterdamse bos. Heerlijke producten van het land.

In de omgeving Utrecht ontdekte ik dat ook en er was een imkerij. Ik kon mijn geluk niet op: plaatselijke honing en honingproducten en zelfs bijenwaskaarsen.

Veel lekker eten te koop

Zo’n vijf jaar geleden verhuisde ik naar de Veluwe. Weer dezelfde gewaarwording. Vele boerderijen die hun producten aanbieden en dus veel lekker eten te koop.

Als er ooit oorlog komt ben ik veilig, dacht ik. Ik weet nog dat mijn oma in de oorlog bezoek kreeg van mensen uit Amsterdam. Die vroegen haar, in ruil voor lakens, groente uit haar groentetuin. Iedereen in de 40, 50 en zelfs 60 had nog een groentetuin. Die mensen waren zielsblij met het eten van het platteland, dat Aalsmeer toen nog was.

Als ik nu tussen de bomen en de weiden naar mijn favoriet boerenwinkels fiets, moet ik niet denken aan stikstof. Is dat er wel? Ik zie schitterende natuur en keurige boerderijen.

Armoede creëren

Wil de politiek dit allemaal stuk maken? Willen ze weer armoede creëren en nijpende situaties in oorlogen?

Pap, ze hebben wederom niet van de geschiedenis geleerd.

Ik wil geen insecten eten, geen nepvlees en geen voedsel uit het buitenland en zeker geen honger lijden. Ik denk andere mensen ook niet. Wakker worden! De boeren moeten blijven.

Ik ben naar het platteland verhuisd voor de rust. De politiek zorgt weer voor onrust.

Reacties