Het ene gat vullen met het andere, dat lukt natuurlijk nooit

Het gat verdwijnt niet, maar komt ergens anders te zitten. Veel mensen hebben met dit fenomeen te maken, vooral de armen. Maar ook de politiek.

Eerst de armen maar.

Die zijn er in rijk Nederland meer dan genoeg. Want zij vullen de gaten van die rijken en houden dus niks over voor de eigen gaten. Recent werd bekend dat 38 procent van de Nederlandse huishoudens niet kan rondkomen. Als de onvermijdelijke vaste lasten zijn betaald, blijft er eigenlijk al te weinig over voor de boodschappen. Brood of soep? Jam of fruit? Doe anders die hond maar weg, zegt rijk. Lastig als je geen hond hebt en ook lastig als je er wel een hebt.

Als je leven al saai en sober is, is een hond vaak de enige verrijking. Mag niet meer. Geen dagelijkse wandelingen meer met veel goeiedagzeggers, maar gewoon binnen op de bank voor je uit staren en alleen Telvero zien. Het luttele spaargeld aanbreken voor het schoolreisje van dochtertje van 11 en de schoenen voor zoontje van 6 in de wacht zetten. Gaten vullen met andere gaten is uiterst vermoeiend en demotiverend. Het houdt nooit op. Het is vechten tegen de bierkaai als er simpelweg niet genoeg geld is om gatenloos te leven.

En dan de politiek

Het is u vast al opgevallen: politieke gaten vullen werkt heel anders dan bij de arme huishoudens. Die laatsten moeten steeds hun gaten met eigen gaten vullen. De politiek vult zijn gaten door gaten bij anderen te maken. Te weinig geld voor zielige bedrijven? Schaf de thuiszorg maar af. Teveel opgemaakt voor het nieuwe Tweede Kamergebouw? Verhoog de BTW en verlaag de gemeente-uitkering. Die de gemeente dan weer compenseert door hogere forensenbelasting.

Ja, zo kan ik het ook. Nieuwe gaten maken doet de politiek geen pijn, het schuurt alleen bij de mensen die ervoor opdraaien. Kan die politiek ook eens kijken of er geld voorhanden is op plekken zonder gaten? Een heffing van 10 procent extra vermogensbelasting op die 273 miljard van de kloot-500, bijvoorbeeld? Hun vermogen is in één jaar tijd bijna 8 procent hoger geworden. Dus zelfs die 10 procent zullen ze niet missen. Wie bij dit klootjesvolk wil horen, heeft tegenwoordig minimaal 140 miljoen euro nodig. Oftewel: zelfs de ‘armste’ op de kloot-lijst heeft meer vermogen dan een heel dorp. En dan hebben we het nog niet gehad over hun inkomens.

Remedie

Hoort u het de politiek al zeggen? Als je te weinig geld hebt, moet je gewoon een betere baan zoeken of ophouden met eten. Dan kun je alles wel betalen. Niet dat de politiek zelf zoiets moeilijks doet. De politiek maakt het zichzelf juist gemakkelijk. Waarom zouden politici ophouden met andermans potten leeg te roven? Zij hebben er zelf geen last van: hun uitkeringen en tegemoetkomingen blijven even riant. Over een paar jaar zijn er nieuwe verkiezingen en komen er weer andere partijen gaten maken. En hun voorgangers de schuld geven, natuurlijk. Een perpetuum mobile van praatjesmakerij.

Maar ja; praatjes vullen nou eenmaal geen gaatjes. Zelfs niet als ze mooi zijn. Stelletje vuil-muilen.

Reacties