Code Zwart! ‘Als Mark Rutte iets roept, moet je oppassen’

Code Zwart, dan is het menens. Raak in paniek, ga hamsteren, word wappie en verzin complottheorieën, vervloek anderen en kruip in je schulp. Jammer alleen dat dat geen steek helpt.

Dat beek duidelijk bij de coronapandemie. In april 2020 daagde het licht: help! Code Zwart komt eraan! Dat was de kreet van Rutte die Nederland wakker moest schudden en inderdaad, iedereen schrok zich lam en wie schrikt, raakt denk-lam. Maar als Rutte iets roept, moet je oppassen. Hij is een meester-manipulator die je vrijwel altijd op het verkeerde been zet. Terwijl gewoon Nederland probeert op te krabbelen, zijn de ondernemers alweer binnen. Door de zijdeur. En niemand heeft het gezien. Zorg-cowboys en potverteren op zorgpotten, weet u wel? Plus 60 miljard coronasteun voor bedrijven en nog meer bezuinigingen op de zorg.

Taaltovenaar

Wat is code zwart eigenlijk? Volgens Rutte was dat het gevaar dat de IC’s overbelast zouden raken zodat coronapatiënten letterlijk zouden moeten stikken bij gebrek aan behandelplekken. Heikel punt: hoe verdeel je die plaatsen en welke mensen selecteer je om te sterven? Daar heeft Rutte dus geen zin in. Dan toch maar die lockdown? Zucht.

Inderdaad, de ziekenhuizen plus IC’s raakten overvol. Een belangrijke oorzaak waren de bezuinigingen op de zorg die diezelfde Rutte eerder had ingevoerd. Gelukkig had Duitsland niet bezuinigd. Daar stierven dan ook veel minder mensen als in ons gave landje. Maar zulke kreten doen het goed. Ze zijn bru-taal, dus mensen slikken tegenwerpingen in. Ze beïnvloeden je ook men-taal: je vreest voor lijden en sterven en dat verlamt. En niet te vergeten: het is war-taal. Geen code maar welbewust beoogd beleid.

Taalleugenaar

Tijdens de eerste periode van de uitbraak stierven vele inwoners van instellingen voor ouderen- en langdurige zorg als vliegen, opgesloten in slecht geventileerde – en dus met virus gevulde – ruimten. De zorgverleners waren gedwongen corona-koeriers geworden: terwijl ze probeerden de doodzieke mensen te helpen, verspreidden ze ongewild de virussen van de ene besmette bewoner naar de andere.

Want waar ziekenhuizen werden voorzien van beschermende kleding en mondkapjes, kregen de instellingen niks. Daar was het zogenaamd niet nodig want die verzorgers kwamen niet zo dicht bij de mensen. Mensen wassen, begeleiden naar toilet en hen te eten geven kon blijkbaar met armen van drie meter en in tien seconden. Er waren dus al honderden mensen gestorven, vóór Rutte ineens tekenen van actie ging vertonen. Waarom niet eerder gealarmeerd? Antwoord: deze eerste slachtoffers deden er niet toe.

De echte code zwart

Want mensen in de langdurige zorg brengen niks op, maar kosten wel geld. Weg ermee. En zelfs tijdens de onderzoeken van de commissie is dit aspect van opzettelijke maar stiekeme selectie welbewust niet aan de orde geweest. Nooit heeft iemand gevraagd welke lering hieruit is getrokken en of die ramp in de toekomst weer zal gebeuren. Uiteindelijk zijn er – inclusief de niet-verklaarde oversterfte – zo’n 55.000 mensen overleden aan corona. De overgrote meerderheid was ouder dan 70 en instellingsbewoner. Deze ramp was simpelweg een keuze. En op het moment dat Code Zwart volgens Rutte dreigde, was die voor bepááálde mensen allang in werking.

Heel weinig ouderen zijn ooit in het ziekenhuis beland. Ze stierven thuis of in de instelling en dat gaf blijkbaar niks. Uit het onderzoek dat de Huisartsenverenging heeft laten doen, bleek hetzelfde. Het sterfbed van de onbehandelde zieken duurde tussen de vijf en twaalf dagen, met een mediaan op acht. Alleen het echte stikken werd door de artsen voorkomen door een palliatieve levensafsluiting.

Keizer verliest zijn recht

Stelt u zich deze eenzame lijdensweg maar eens voor. Voor de duidelijkheid: deze ellende valt de zorgverleners niet aan te merken: te veel besmettingsgevaar, te weinig zorg, teveel zorgvragers. Waar niet is, verliest de keizer zijn recht. En ook zorgverleners betaalden een zware tol.

Conclusie: 20 procent van de Nederlandse burgers kan geen aanspraak maken op gelijke behandeling in gelijke gevallen. Zouden de bevindingen van de commissie echt leiden tot veranderingen? Ik denk het niet. Het zal wel weer uitdraaien op taaltoveren, centen weg-toveren en de tweede Code Zwart als het te laat is.

Het lijkt wel of politici tegenwoordig geen ouders meer hebben.

Reacties