Tussen liefde, lef en paardenkracht: ‘Bonita corrigeerde met zelfvertrouwen’

Bonita weet hoe je blijft zitten. Tweede pinksterdag, 25 mei 1992.

Terwijl Nederland bezig was met vrije tijd, koffie en familiebezoek, werd Bonita geboren. Een echte Tweeling wat haar sterrenbeeld betreft en dat zie je nog steeds terug. Sociaal, energiek, sterk, een tikkeltje eigenwijs en altijd in beweging. Inmiddels 34 lentes verder, samen met haar grote liefde Rick en hun kinderen Rocky, Nolita en Navy, staat ze nog altijd midden in het leven. Vol gas, maar altijd met aandacht voor de mensen om haar heen.

Rick had voor haar verjaardag iets bedacht waar je of heel enthousiast van wordt of spontaan een blessure van oploopt: een rit op het paard Abby. Rond een uur of drie, precies op het moment dat de zon iedereen langzaam aan het opbakken was, stapte Bonita zonder twijfel op. Abby besloot vrijwel direct even duidelijk te maken dat dit geen ponyritje op de camping was en deed een serieuze poging haar te lanceren.

Maar Bonita bleef zitten.

Niet de eerste keer

Geen paniek. Geen gegil. Geen drama voor publiek. Ze bleef opvallend rustig, corrigeerde het paard met zelfvertrouwen en liet aan iedereen zien dat dit duidelijk niet haar eerste keer was. Sterker nog: de toeschouwers waren binnen een paar seconden compleet overtuigd. Niet alleen van haar rijkunsten, maar vooral van haar karakter.

Want eigenlijk gebeurde daar precies wat Bonita typeert. Wanneer het leven een onverwachte beweging maakt, blijft zij rustig zitten. Eerlijk, betrouwbaar, zelfstandig en met de nodige pit. Maar ook met die zachte kant die maakt dat mensen zich prettig voelen bij haar. Zo’n vrouw die alles tegelijk lijkt te kunnen: moeder zijn, ondernemen, zorgen, regelen, lachen en ondertussen nog sfeer brengen ook.

Zo’n dag die langer duurt

Na het paardenavontuur werd er met familie, vrienden, kennissen en de inmiddels vertrouwde campingburen geproost bij de brasserie van Jan en Henny. Er werd gelachen, gegeten en vooral genoten van het moment. Zo’n dag die langer duurt dan gepland, maar precies daarom mooi wordt.

En misschien is dat uiteindelijk waar het leven om draait: mensen om je heen verzamelen bij wie je jezelf kunt zijn, hard lachen om kleine momenten en gewoon blijven zitten, wanneer het leven af en toe probeert je eraf te gooien.

Want rust, vertrouwen en een beetje lef brengen je vaak verder dan angst ooit zal doen.

Reacties