Beloofd is beloofd: ‘Toen ik naar Marokko vertrok, was hij verdwenen’

Na een knieoperatie moest ik een tijdlang met krukken lopen. Tijdens die periode kwam ik regelmatig buiten en ontmoette ik verschillende mensen. Op een dag sprak een man mij aan: Dekkers. Hij kwam over als een sympathieke, beschaafde en succesvolle man. We raakten aan de praat en hielden daarna contact.

In die tijd had ik maar één doel: zo snel mogelijk naar Marokko vertrekken om daar te trouwen en even afstand te nemen van Nederland. Daarvoor had ik echter een redelijk bedrag nodig. Omdat ik financieel krap zat, nam ik het aanbod van Dekkers aan om voor hem schilderwerk te doen. Eigenlijk had ik daar weinig zin in, maar ik kon het aanbod moeilijk weigeren.

Naarmate we elkaar beter leerden kennen, vertelde Dekkers regelmatig dat hij multimiljonair was. Hij sprak vaak over de hotels en restaurants die hij in Duitsland kocht en exploiteerde, alleen om jonger en bezig te blijven! Daardoor kreeg ik het idee dat hij misschien bereid zou zijn mij tijdelijk financieel te helpen. Toen ik hem mijn situatie uitlegde en vertelde dat ik een bedrag wilde lenen, reageerde hij afwijzend. Volgens hem was lenen slecht en kon het vriendschappen beschadigen. Hij vond dat mensen hun problemen zelf moesten oplossen en gaf mij vooral adviezen over sparen. Zijn houding vond ik niet transparant en ook niet eerlijk, zeker omdat hij zelf over veel geld leek te beschikken.

Vertrek zonder hulp

Uiteindelijk lukte het mij om het benodigde bedrag ergens anders te lenen. Toen ik dat aan Dekkers vertelde, veranderde zijn houding plotseling. Hij zei dat hij mij alsnog een bedrag wilde schenken. Dat verraste mij en maakte mij blij. Ik zag het als een teken van vertrouwen en waardering. Maar toen het moment van vertrek naar Marokko aanbrak, verdween hij. Hij kwam zijn belofte niet na en ik moest vertrekken zonder de hulp die hij had toegezegd. Dat stelde mij diep teleur.

Enkele maanden later keerde ik terug naar Nederland. Toen ik hem vroeg waarom hij zijn belofte niet was nagekomen, gaf hij een opmerkelijk antwoord. Hij zei dat hij had gedacht dat ik misschien niet meer zou terugkomen en vroeg zich af wat hij er anders voor terug zou krijgen. Dat antwoord bevestigde voor mij dat zijn aanbod nooit echt onvoorwaardelijk was geweest.

Belofte heeft waarde

Om het goed te maken beloofde hij mij vervolgens een baan in Duitsland en opnieuw financiële hulp. Ook die beloften liepen uiteindelijk op niets uit. Er ontstonden conflicten over achterstallig salaris en uiteindelijk moest ik een advocaat inschakelen om mijn rechten te verdedigen. De situatie escaleerde verder en eindigde uiteindelijk in een rechtszaak, die hij verloor.

Wat mij het meest is bijgebleven, is de ironie van het verhaal. De man die mij jarenlang vertelde dat lenen verkeerd was en vriendschappen kapotmaakt, raakte later zelf afhankelijk van leningen. Sommigen noemen dat karma. Voor mij blijft vooral één les overeind: een belofte heeft waarde. Beloofd is beloofd.

Reacties