Lim heeft vrij zijn als ideaal, maar ‘we leven in een wereld van terreur’

Het vrij zijn is een ideaal die op den duur omslaat in terreur, we zijn daar eigenlijk al.

Vrijheid is een ongekende luxe die niet iedereen kan dragen.

De verantwoordelijkheid hebben over anderen die minder aanwezig zijn en ruimte overlaten maar dezelfde rechten hebben.

De onverschilligheid is daarin ongepast en is het omkijken naar anderen noodzakelijk.

Het lijkt een utopie, de grenzen van vrijheid worden met voeten getreden, de vrijheid heeft zijn grenzen.

Maar wie of wat vertelt ons wat of welke grenzen er zijn, wie corrigeert deze overtreders?

Het is niet de politiek die elke keer zelf samen met gemeenten de regels overtreedt.

De politie die zelf de overtredingen maakt en boven de wet staat.

Stroop en vliegen

Maar vrijheid heeft spelregels nodig en duidelijke grenzen, want we zien wat er momenteel met de vrijheid gebeurt waar terreur en geweld het gesprek zijn.

Praten en discussiëren is niet meer mogelijk lijkt het, dat stadium zijn we al voorbij, maar met stroop vang je meer vliegen werkt alleen als er geluisterd wordt.

Zonder goed leiderschap is de wereld aan het veranderen van vrijheid naar terreur en we stonden erbij en keken ernaar.

Wat als er door een onbekende oorzaak alle internet- en satellietverbindingen zijn verbroken en we weer afhankelijk zijn van onderling contact en verplicht om elkaar te helpen, zou dat niet voelen als een opluchting?

Reacties