Noussair Mazraoui: van arbeidersmilieu naar schaamteloos leiderschap

Toen ik net naar Nederland kwam en naar school moest om de taal te leren, begonnen de lessen met simpele vragen zoals: ‘Waar kom je vandaan?’ en ‘Hoe oud ben je?’ Daarna kregen we lessen over schoonmaakwerk, met verhalen over een jongen die droomde van een baan als schoonmaker.

Toen dacht ik dat het idee daarachter was om ons te leren dat er niets mis is met eenvoudig of laagbetaald werk.

Nu kijk ik daar anders naar. Ik vind namelijk dat lessen over homoseksualiteit veel belangrijker zouden moeten zijn binnen de inburgering. Voor mij persoonlijk had dat een groot verschil gemaakt. Als ik daar destijds goede uitleg over had gekregen, had ik het veel eerder beter kunnen begrijpen. Nu heeft het mij jaren gekost om daar zelfstandig inzicht in te krijgen.

Openlijk bespreekbaar

Toch is er tot vandaag nog steeds weinig aandacht voor dit onderwerp binnen veel inburgeringscursussen. Soms vraag ik me af waarom Europese landen zo voorzichtig zijn om dit openlijk bespreekbaar te maken richting moslims. Ik vraag me soms af of men vooral bezig is met moskeeën bouwen en ruimte geven aan religieuze gevoeligheden, zodat moslims blijven doorgaan met schoonmaken en afwassen, zonder hen echt uit te dagen om kritisch na te denken over onderwerpen zoals homoseksualiteit. Want moslims wonen al tientallen jaren in Nederland en andere westerse landen – velen zijn hier zelfs geboren en opgegroeid – en toch hebben ze nog steeds nauwelijks begrip voor homoseksualiteit.

Wanneer ik zie dat voetballer Noussair Mazraoui weigert een regenboogsymbool te dragen, vind ik dat triest en voel ik zowel schaamte als woede. Ik vind dat Manchester United daarin te weinig principes toont. Grote organisaties zoals FIFA presenteren zichzelf graag als verdedigers van inclusiviteit en respect, maar in de praktijk lijken ze vaak terughoudend wanneer spelers zich afwijzend uitlaten over homoseksualiteit. Daardoor voelt inclusiviteit soms meer als marketing dan als een echte overtuiging.

Dringend op cursus

Datzelfde gevoel van schaamte heb ik wanneer ik zie dat mensen zoals Ibrahim Afellay en Anouar Diba weinig begrip lijken te hebben voor dit onderwerp. Ik vind dat triest en ik vind dat zij dringend een cursus over homoseksualiteit en seksuele diversiteit zouden moeten krijgen. Meer educatie en open gesprekken hierover zijn belangrijk.

In de Koran staat een vers over het volk van Lut: ‘Jullie verlangen inderdaad meer naar mannen dan naar vrouwen, maar jullie zijn een buitensporig volk.’ Moslims zien dit vaak als een algemene veroordeling van homoseksualiteit en koppelen homoseksualiteit daarom automatisch aan het verhaal van Lut. Daardoor wordt homoseksualiteit nog steeds uitsluitend bekeken vanuit voortplanting: een man en een vrouw krijgen kinderen, dus alles daarbuiten zou onnatuurlijk zijn. Daarom vind ik dat Europese samenlevingen veel actiever zouden moeten investeren in open gesprekken over seksuele diversiteit binnen integratie- en inburgeringsonderwijs.

Reacties