Moederdag: de sterkste vrouwen drinken hun koffie koud

Die ene zondag in mei waarop kinderen om zeven uur ’s morgens met een dienblad de trap op strompelen…

Met een kop koffie die meer op lauwe chocolademelk lijkt. Een croissantje dat onderweg al drie keer gevallen is. En een handgemaakt knutselwerkje waar minstens een halve tube lijm en het geduld van een vader in verwerkt zit.

En moeders? Die kijken alsof ze zojuist een Michelin-diner krijgen aangeboden. „Wat heerlijk schat!” Terwijl het kind inmiddels in het roerei staat.

Moeders zijn sowieso bijzonder. Ze bezitten krachten waar de wetenschap nog steeds geen verklaring voor heeft. Ze kunnen vanuit hun slaap roepen: „Niet met de deur slaan!” Nog vóór iemand überhaupt door de deur loopt.

Ze weten precies wanneer je liegt.

Vertrouwen van moeder

En moeders hebben een ingebouwde radar voor gevaar. Min drie graden buiten? „Neem een jas mee.” Dertig graden? „Neem tóch maar een vestje mee voor vanavond.”

Want een moeder vertrouwt twee dingen nooit: het weerbericht en de uitspraak: „Komt goed mam.”

Pas later begrijp je hoeveel moeders eigenlijk dragen. Letterlijk én figuurlijk.

Vroeger dacht ik serieus dat wasmachines zichzelf vulden, dat sokken vanzelf als een bolletje als paar in je la terecht kwamen en het wc papier werd aangevuld door een hogere macht.

Nu weet ik: die hogere macht heette gewoon ‘mam’.

En toch gaat Moederdag niet alleen over ontbijtjes op bed, bloemen van het tankstation en gehaaste cadeautjes in de vorm van zelfgemaakte waardebonnen.

Het gaat ook over de moeders die je misschien niet meteen ziet.

De pleeg- of bonusmoeders. Vrouwen die kinderen liefhebben alsof ze uit hun eigen hart zijn geboren. Die huiswerk overhoren, boterhammen smeren, tranen drogen en „pas op!” roepen alsof ze het al hun hele leven doen.

Het gaat over oma’s die opnieuw moeder werden toen het leven ineens anders liep.

Over moeders die moeten werken terwijl iedereen bruncht. Moeders in de zorg. Moeders achter de kassa. Moeders die vandaag gewoon een nachtdienst draaien.

Dierenmoeders

En ja… ook over de moeders in de vee-industrie. Want terwijl wij bloemen kopen en appjes sturen met hartjes, staan er overal dierenmoeders waarvan keer op keer hun kind wordt afgenomen, terwijl de mensen denken dat ze geen verdriet en gemis voelen. Moederschap zit blijkbaar niet alleen in mensen, maar in alles wat liefheeft en beschermt.

Maar Moederdag heeft ook een stille kant.

Voor sommige mensen is deze dag geen feestelijke zondag, maar een lege stoel aan tafel.

Kinderen die hun moeder moeten missen. Voor moeders die een kind verloren. Voor vrouwen die graag moeder hadden willen worden, maar bij wie het leven anders besloot.

En misschien mogen we daar best wat vaker bij stilstaan. Want achter alle commerciële reclames van parfumsetjes en geurkaarsen zit uiteindelijk iets heel eenvoudigs verborgen:

Liefde. Zorg. Onvoorwaardelijkheid.

Een moeder is vaak degene die altijd blijft. Ook als jij onmogelijk bent. Ook als je puber bent. Ook als je op jezelf woont en nog steeds belt met de vraag: „Hoe lang moeten aardappelen eigenlijk koken?”

En misschien is dát uiteindelijk Moederdag.

Niet perfect. Niet Instagram- of Facebookwaardig. Maar echt.

Met kruimels in bed. Koude koffie. Een iets te enthousiaste macaroni-ketting. En een moeder die zegt: „Het mooiste cadeau zijn jullie.”

Zelfs al heeft ze vijf minuten eerder nog geroepen: „Wie heeft de wc niet doorgetrokken?!

Reacties