Salina: ‘Social media zijn verstoppertje voor volwassenen’

Elke keer dat ik LinkedIn open, vliegen de adviezen van ondernemers me om de oren. ‘Dit is de reden dat jouw posts niet worden gelezen’ of ‘Ik heb honderdduizend volgers en zo krijg je ze ook’.

Het voelt als een hijgende adem in mijn nek om mijn plicht om ‘zichtbaar te zijn’ te vervullen. Social media zijn ‘verstoppertje voor volwassenen’.

Imposter syndrome

Voor mij was LinkedIn alleen een plek om het spelletje Queens te spelen. Ik ben geen ondernemer, maar werk in een organisatie waar mensen voor anderen zorgen. Dan besef ik weer hoe nietszeggend likes zijn. Dat is allemaal niet belangrijk. Het gaat daar om leven en dood. Echt iets betekenen voor een ander. Door die rol voel ik me soms een imposter, zeker op LinkedIn. Soms weet ik gewoon niet wat ik aan het doen ben. Althans, zo voelt het.

LinkedIn heeft ook z’n charme. De likes en reacties na een post zorgen natúúrlijk voor een flinke dosis dopamine. Soms is het balen als een post niet gelezen wordt of niet de verwachte reacties heeft. En natuurlijk zijn social media een prachtige manier om te verbinden.

Gevonden worden

Ik neem niet graag ruimte in, wil niet te veel zijn. Ik wil niet opvallen. En hoewel ik soms niet weet wat ik aan het doen ben, weet ik dat vaak juist heel goed. Schrijf ik een stukje en ben ik er meer dan tevreden over? Dan deel ik het met trots. Gezien en gewaardeerd worden. Want ook als introvert vind ik waardering voor de dingen die ik doe fijn.

Soms weten we niet wat we aan het doen zijn. Maar dat geeft niet. Als we verstoppertje blijven spelen, worden we vanzelf gevonden.

Reacties