Sir Mick Jagger scheldend in een droom: ‘Don’t get angry with C’

Ja, ik ben de laatste tijd iets te overmoedig te werk gegaan met mijn gedichten. Ik heb heel kort na elkaar een twaalftal odes gebracht aan mijn idool. Ik ben nog net niet een stalker.

De greatest frontman daarentegen, stalkt de laatste tijd volop de media, met de aandachtschreeuw van een hongerige leeuw. Want als je van de duivel spreekt, zie je zijn staart: op tv, in de krant, op de cover van een magazine, tijdens een voetbalmatch of supermarkt, de Muppetshow, ja zelfs de Eiffeltoren moest buigen voor de eisen van deze grillige tachtiger. En zo stond deze grote mijnheer alweer in de Parijse schijnwerpers.

Onlangs wilde ik een humoristische ietwat spottende commentaar plaatsen onder een foto die hij postte op zijn Facebook. Na jaren adoratie had ik dat recht wel… dacht ik. Op de foto lacht hij als 5-jarige z’n tanden bloot, een ettertje, klaar om met z’n charmes en charisma de wereld te veroveren.

Scheldende rockzanger

Maar de volgende nacht sliep ik onrustig en droomde van de rockzanger die mij vanop een podium de huid vol schold: „Hey Claud, je bent een beggar, een loser, een aandachtszoeker, laat mij met rust.” Het publiek werd plots muisstil en ik riep luid: „Hey, leave me alone too boy!” Het volgende nummer dat de beruchte band speelde was Baby, don’t get too tight with me! En toen werd ik wakker door het stormweer buiten. Het regende pijpenstelen, de pannen waaiden van de daken. Ik woon gelukkig hoog en droog. En ik dacht: „Bliksem en gedonder. Dat gaat wel over, net zoals de donkere bui van de sweet black angel.”

Dat was verkeerd gedacht: Sir Jagger had al mijn odes verwijderd van zijn contactpagina.

Gedichten voor rivalen

Ach ja, ik maak van elke nood een deugd, heb intussen al gedichten gecomponeerd voor zijn rivalen: The Doors, The Beatles en zelfs Bob Dylan.
Maar vandaag schijnt er een vurige rode ochtendzon en ik merkte zonet op dat mijn rolling stoned poems weer schitteren op zijn pagina.

Vlug schrijf ik voor het het muzikale genie een limerick gebaseerd op een wereldbekend nummer: Here comes the sun. Oei nee, is dat geen Beatles-song? Te laat, ik heb mijn zinnen al gezet op deze poem. Verandering van spijs doet eten.

So dear idol, don’t get angry with ©

HERE COMES THE SONG
In my dark cold days I listen to a song
written by the Beatle George Harrison
he looked like the long-haired Jesus
indeed he was the same love-genius
came on Earth like a Lord’s healing sun

Reacties