Geld moet rollen, dan lijkt het meer: ‘Armoede en tekorten blijven’

Vraagje: waarom heeft de staat altijd geld te weinig voor burgerfaciliteiten?

Dankzij de opgelegde begrotingsdiscipline mag je niet meer uitgeven dan er is binnengekomen. Klinkt goed, maar is het niet. Hier tekort, daar halen. Saldo: nul. Geld huppelt heen en weer, armoede en tekorten blijven liggen waar ze lagen.

Potverteren op de premiepotten

Premies Volksverzekeringen (AOW, WLZ, ANW) worden geheven over het inkomen onder de premiegrens (dus niet over vermogens, winst of bezit). Voordeel: je weet precies wat er aan premie binnenkomt. Maar het ene inkomen is minder dan modaal, het tweede is zes ton per jaar. De laagste inkomens komen niet boven de premiegrens uit en betalen dus het maximale, terwijl de tonnenverdieners maar een heel beperkt deel van hun inkomen aan premies kwijt zijn.

Struikelblok nummer 2 is de verdeling van de uitgaven. Omdat de lageloners maximaal betalen en de rest minimaal, komt er structureel te weinig binnen voor alle uitgaven. Extra belastingheffingen mogen niet vanwege die begrotingsdiscipline, dus moet er worden bezuinigd op de budgetten met een kostenoverschrijding. En daar zit hem de kneep: de meeste van die budgetten zijn structureel te laag, dus kostenoverschrijdingen zijn ook structureel. Dus maar weer bezuinigen op bepáálde voorzieningen: De zorg, AOW, maatschappelijke ondersteuning. En de bijstand, natuurlijk. Degenen die de maximale premies betaalden hebben dus geen garantie dat ze ook iets krijgen als dat nodig is. En de hoge inkomens hebben niks nodig.

Hier tekort en daar te weinig

Dank zij de manier van direct belasten, dat het geld vooral haalt bij hen die het niet hebben, is er overal geld tekort: defensie, infrastructuur, onderwijs, woningbouw en handhaving. Hoe hoger het inkomen, hoe makkelijker je onder de inkomstenbelasting uit kunt. Dus hou je lekker veel over. En over vermogens wordt vrijwel niks betaald. Veel te zielig. Dat zou immers dubbelop zijn, omdat er over dat inkomen ook al te weinig belasting is betaald toen het nog ‘inkomen’ heette. Dubbel profijt, hoera.

Maar dubbele belastingheffing: foei. Al mag dat dan weer wel bij die lage inkomens. Want die zijn van hun schamele centen behalve directe belastingen en premies ook veel geld kwijt aan accijns, BTW, gemeentelijke belastingen, wegenbelasting en milieuheffingen. Gevolg: iedereen betaalt ongeveer 50 procent van zijn inkomen. Net zo ineffectief als de premieheffingen. Minima houden aan het eind van hun geld een stuk maand over en de maxima aan het eind van de maand veel geld.

Maar we zijn er nog niet

Uitgaven voor rijkemanscadeautjes: subsidie voor huisisolatie, elektrische auto, uitkoop boeren, economische projecten, enzovoort. En niet te vergeten: die hypotheekrenteaftrek-subsidie. Allemaal te betalen door hen die het niet krijgen. Plus de uitbesteding van staatstaken aan de vele commerciële cowboys die dat geld inpikken zonder er iets voor te leveren, terwijl de ambtenaren, die uit hun neus zitten te vreten, wel betaald krijgen. Miljarden aan kosten, zonder resultaat. En terwijl het Rijk het geld opharkt, krijgt de gemeente er alleen taken bij maar geen geld. Dat ze dus weer haalt bij haar bezitloze inwoners.

En daar komt dan binnenkort nog de uitstootbelasting bij. Niet betaald door DSM en Shell, maar door de armen zonder groene energie. Als die de zwaarbelaste grijze energie niet kunnen betalen, gaat het geld weer rollen. En wie moet straks het uitgestelde onderhoud aan wegen, bruggen en sluizen betalen? Terwijl er wel wegenbelasting is betaald? Wie betaalt die defensiekosten, wolvenbescherming plus gerechtsprocedures tegen Bolle Jos?

Gek hè, dat gewone mensen alle milieu- en defensiebelastingen zo langzamerhand kotsbeu zijn.

Reacties