Franka over ADHD: ‘Huh?! Hoe kom ik nu weer aan deze blauwe plek?’

Vergeetachtig, chaotisch en druk… zo staan ADHD’ers vaak bekend. Dit klopt ook wel.

Maar….

Maar er zit zóveel meer onder. Kleine dingen, subtiele dingen. Dingen waar bijna niemand over praat, maar die voor een ADHD-er wél vaak elke dag meespelen.

Niet ‘recht’ bewegen (letterlijk) bijvoorbeeld.

Dit is er eentje waar mensen vaak om moeten lachen als je het vertelt, maar het is echt zo!

Veel ADHD’ers bewegen niet super strak of lineair. Ze lopen vaak een beetje slingerend. Maken onverwachte bochten in een supermarkt, alsof ze een onzichtbare route volgen.
Lopen tegen je aan, wanneer ze naast je lopen en botsen net iets vaker tegen tafels, deurposten of stoelen die er al jaren staan.

Hoe kom ik nou weer aan die blauwe plek hier? Is bij sommigen gewoon een soort standaardvraag, die ze zichzelf wekelijks stellen.

En dan heb je ook nog dat zij altijd in het hoofd zitten.

Veel ADHD’ers zijn zó veel in hun hoofd bezig, dat het lijf een soort bijzaak wordt.

Dus een maaltijd overslaan omdat je niet goed voelt dat je honger hebt (wat soms weer handig kan zijn, voor de lijn😁).

Rennen naar de wc

Of pas na uren realiseren dat je eigenlijk al heel lang moest. En als je het dan eindelijk doorhebt, moet je vaak heel hard naar het toilet rennen. Anders ben je te laat. Oeps.

Dat heet interoceptie: het vermogen om signalen van je lichaam te voelen en te begrijpen. Bij ADHD staat dat vaak net wat anders afgesteld. Je lichaam stuurt de hele dag appjes… maar bij sommige ADHD-ers komen die meldingen gewoon wat later binnen.

Als er één ding is dat ADHD écht typeert, dan is het time-blindness. Deze is wel bekender dan de andere twee, maar wordt toch vaak vergeten te vermelden.

Tijd is geen rechte lijn.
Tijd is… elastisch, lijkt het wel.

Ik ben er over vijf minuten. Eigenlijk zeggen ze: ik ben nog even mijn mail aan het beantwoorden en heb nog een half uur nodig.

Ik ben onderweg. Realiteit: ze staan nog steeds sokken te zoeken of moeten misschien zelfs nog wel eerst te douchen.

Dit onthoud ik wel. Deze vind ik zelf het ‘leukste’. Veelal zijn ADHD-ers namelijk al vergeten wat je aan het vertellen bent, nog voordat zij zelf deze zin uitgesproken hebben.

Het is niet luiheid of chaos om de chaos. Het is echt een ander tijdsgevoel in je brein.

Invloed op alles

Tijd is er pas als het (bijna) te laat is.

Heel efficiënt systeem. Vooral als je van adrenaline houdt. En laten zij daar nu eens heel goed op gaan, haha.

Wat ik zelf altijd interessant vind: deze dingen lijken klein, maar ze hebben invloed op nagenoeg alles.

Hoe je beweegt, hoe je je lijf ervaart, hoe je afspraken beleeft.

Nu je dit weet, kan het je ook helpen er anders naar te kijken. Minder het is ‘fout’. Meer ‘oh… zo werkt het systeem dus’.

Bijzonder hè, dat ADHD.

Een brein dat schakelt als een malle en altijd in beweging is. Soms alleen een tikkeltje later dan gepland.

Reacties