USB-stick vol trauma’s: daten anno nu

Nieuwe week, nieuwe date. En weer de ultieme uitdaging: hoe stop je je hele persoonlijkheid, inclusief jaren aan trauma’s en slechte Tinder-avonturen, in een paar uur gesprek?

Zou het niet veel makkelijker zijn als we ons hele hebben en houden op een USB-stick konden zetten, die je bij je date inplugt, zodat hij of zij kan beslissen of er een fles champagne bij moet om dat zure slootwater uit je verleden te verzachten?

Haar in de krul, highlighter alsof je gezicht straalt van zelfvertrouwen, een kittig topje en daar ga je weer. Afspraak: 20.00 uur, op een plein waar je normaal niet zou verschijnen. Maar hé, je date heeft zelf gekozen en dat is al een klein wonder in de wereld van swipe, swipe, afzeg. Want tegenwoordig moet je een half uur van tevoren nog eens appen waar je überhaupt gaat afspreken.

Keelamandelen

Ik arriveer. Daar staat hij. Gelukkig: geen leugens over zijn lengte. Want laten we eerlijk zijn, als iemand 1,85 op z’n profiel zet, is het meestal 1,80. Ongemakkelijk geef ik een knuffel, waarna hij voorstelt aan een gigantische, vierkante tafel te zitten waar je schreeuwend je keelamandelen blootgeeft. Ik stel een hoge tafel voor; meer gezelligheid, minder echo. „Glaasje rood?”, vraag ik. Date-tip: bestel nooit een fles, voor je het weet zit je tegenover iemand die geen tien woorden kan uitspreken zonder te mompelen.

Hij mompelt iets over wijn, een poging tot Montepulciano en kijkt me dan aan: „Bestel jij maar, jij kan het.” Prima. Small talk-tijd: „Ben je een frequente dater? Wat doe je echt graag?” Korte antwoorden. Stilte. Nog een korte stilte. Het voelt alsof ik een quizshow ben die wacht tot de juiste reactie verschijnt. Na dertig seconden zeg ik: „Ik ga even naar het toilet.” Onderweg mompel ik hardop: waar ben ik nou weer in beland?

Swipe-cultuur

Vriendinnen bevestigen: dit is geen uitzondering. Waarom stellen mannen geen vragen? Is het de swipe-cultuur – vijf minuten gesprek, twintig matches, geen follow-up? Hooguit een praatje over het weer, want ik ben niet op zoek naar een vervanger van Gerrit Hiemstra. Verwachten ze dat alles vanzelf gaat? Soms voelt daten als Netflix & Spotify: een bufferpauze tussen de echte connecties.

Ik heb geen antwoorden. Wel wijn, observaties en genoeg materiaal voor wijnavonden met vriendinnen. Misschien ben ik te kritisch, misschien zijn mannen ongemakkelijk, misschien missen we gewoon het talent om een écht gesprek te voeren.

Maar één ding weet ik zeker: volgende keer dat iemand zwijgt tegenover mij, neem ik mijn eigen usb-stick mee. Met trauma’s, humor en een fles champagne. En wie weet, als hij vragen durft te stellen, wordt het toch nog een geslaagde date…

Reacties