Waardevol niets doen

“We gaan nergens heen en we doen niets,” zegt Janneman Robinson tegen Poeh Beer in het boek Tao van Poeh van Benjamin Hoff.

“Handel door niet te handelen,” zegt Lao Tzu, de fundamentalist van de Tao.

Doe niets en niets wordt ongedaan. Het wil niet zeggen dat je nooit iets hoeft te doen maar af en toe niets doen is niet erg. Soms zelfs erg lekker.

“Ik heb niets te doen en al mijn vrienden hebben geen tijd,” hoorde ik onlangs.

Dan vertel ik het volgende:

“Dan ga je niets doen. Naar buiten kijken uit het raam. Luisteren naar het vogeltje dat zo mooi zingt. De bladeren zien bewegen van die grote eik in de tuin door de wind. De duif die voorbij vliegt. De spin in het raamkozijn. Binnen kun je kijken naar de poes. Soms kijkt ze je aan met een blik van ‘ik houd dit langer vol dan jij zonder te knipperen’.”

Ja, want poezen zijn gewend aan niets doen. Mensen streven. Helemaal als ze het geleerd zijn, ze doen en er komt niets uit hun handen. Alles gebeurt maar ook weer niets. Er is een gevoel van onrust. Een gevoel van: het loopt niet maar ik heb toch alles gedaan.

Wanneer dat je overkomt en je wanhopig vrienden zoekt of je zoekt iets om te lezen. Of je wilt graag iemand telefoneren. Dan kun je het beste even stoppen. Stoppen met alles.

Even bewust worden van de omgeving. Dat kan alleen met niets doen. Waardevol niets doen. Staar net als een kat naar buiten. Kijk gebiologeerd naar een vogel. Wanneer de vogel jou aankijkt, bedank hem voor zijn aandacht. Hij heeft je geleerd om waardevol niets te doen. Bekijk het insect op een bloemblaadje. Hij blijft expres voor je zitten.

“Gadver, die vervelende vlieg komt steeds terug. Waarom blijft ie niet weg?”

Omdat de vlieg je aandacht vraagt. Je bent niet in het nu. Je bent je niet meer bewust. Je zit in je hoofd. Je luistert niet meer naar je omgeving en in de eerste plaats niet meer naar jezelf. De vlieg vertelt dat het anders moet. Bekijk zijn vleugels en zie hoe hij in zijn lichaam zit. Zat hij in zijn hoofd, dan kon hij niet vliegen. Voel je voetzolen. En ga dan langzaam via het voelen van elk lichaamsdeel naar boven. Wees bewust van je hete kop thee. Staar vooruit. En dan…

Luisteren naar je eigen gedachten. Nee, niet de doemgedachten, je echte ik.

“Verrek zeg, nu krijg ik een idee. Nou heb ik wel iets te doen.”

Ja, en dat is nu het waardevolle gegeven van het nietsdoen. Met dank aan de dieren die onze eigen leerschool zijn.

Reacties