De Veluwe op dieet

Vroeger had ik buren. Tenminste, dat werd mij verteld. Ik hoorde ze wel eens, een grasmaaier hier, een kuchje daar, maar zien deed ik ze nooit. Daartussen stond namelijk het bos.

Een fatsoenlijk bos. Zo’n bos dat zijn werk serieus nam: filteren, verbergen en vooral zwijgen.

Tegenwoordig groet ik mijn buren alsof we op een camping staan. Niet omdat we dat zo gezellig vinden, maar omdat er simpelweg niets meer tussen ons in staat behalve goede bedoelingen en een paar vermoeide bomen die hun best doen om nog een beetje blad vast te houden.

Op de Veluwe lijkt het soms alsof iemand de volumeknop van het groen een standje lager heeft gezet. Minder dicht, minder donker, minder mysterieus. Je loopt er nog steeds prachtig, begrijp me goed, maar waar je vroeger het gevoel had dat je elk moment een hert kon tegenkomen, verwacht je nu eerder een buurman met een kop koffie.

Geen stilstaand schilderij

Dat heeft natuurlijk redenen. De mens die de natuur helpt door haar af en toe een beetje op te ruimen. De droogte die bomen dwingt om zuinig te zijn met hun bladeren, alsof ze op rantsoen staan. En beestjes die zich tegoed doen aan bast alsof het een all you can eat-buffet is. Het bos is geen stilstaand schilderij, het is een werkplaats waar voortdurend wordt geschoven, gesnoeid en soms ook verloren.

Toch zit er iets dubbels in. Want terwijl we klagen dat het minder dicht is, willen we ook paden, uitzicht en veiligheid. We willen natuur, maar wel een beetje overzichtelijk. Geen jungle, liever een park met karakter.

Misschien is dat wel de les die tussen de bomen door zichtbaar wordt. Dat wat wij als vanzelfsprekend beschouwen, helemaal niet vanzelfsprekend is. Een dicht bos groeit niet alleen, het krijgt de tijd, de rust en soms ook gewoon het geluk om met rust gelaten te worden.

En dus groet ik mijn buren. Vriendelijk, dat wel. Maar stiekem hoop ik dat er ooit weer een boom besluit precies op de juiste plek te gaan staan. Niet om iets te verbergen, maar om ons eraan te herinneren dat we niet overal zicht op hoeven te hebben om het toch goed te hebben.

Reacties