Ouder dan de techniek, niet wijzer dan de vrede
Ik ben ouder dan de techniek die vandaag ons leven bepaalt en heb de wereld zien versnellen, verkleinen en digitaliseren. Als het om vrede gaat, zijn we helaas niet veel wijzer geworden. Digitale techniek kent veel nuttige toepassingen, maar wordt ook misbruikt in wapentuig. Dat is de keerzijde van de medaille.
Ik ben van de generatie die in vredestijd volwassen werd. Ik groeide op in huizen waar de oorlog nog in de muren zat. Mijn ouders vertelden horrorverhalen over de Tweede Wereldoorlog. Ik kon dat nauwelijks bevatten, tot ik de beelden onder ogen kreeg van uitgemergelde lichamen, intens verdriet en enorme verwoestingen. Ik ben nog steeds diep onder de indruk van het surrealistische landschap, de barakken en de gaskamers van Auschwitz-Birkenau. Jammer genoeg leren we niet van het lijden van anderen.
Met de duim op reis
Door digitale techniek werd de aarde kleiner en toegankelijker. Communicatie is efficiënter en maakt snelle, directe interactie tussen mensen wereldwijd mogelijk. We zitten helaas ook diep in het moeras van sociale media. In mijn jeugd waren er nog geen tablets, mobiele telefoons of spelcomputers. Geen tijdverlies aan triviale e-mails of spam. Het is een troosteloze vertoning als mensen in gezelschap door berichten scrollen in plaats van een gesprek te voeren; een kamer vol mensen die met hun duim op reis zijn.
Verandering hoort tegenwoordig bij het leven. Vroeger ging alles stroperig en wie pech had, zat vast aan een beslissing, soms voor de rest van het leven: een baan, een huwelijk, een overtuiging. Tegenwoordig mag je bijstellen, terugkomen of opnieuw beginnen zonder meteen als wispelturig te worden gezien. Dat is winst. Ik leerde dat vasthouden niet altijd hetzelfde is als volhouden; dat loslaten soms getuigt van flexibiliteit en inzicht. Zoals de klok verder tikt en elke seconde ons naar een nieuwe minuut brengt, zo is verandering een constante realiteit in ons leven.
Kennis delen
Als vrijwilliger geef ik mensen de kans om de Nederlandse taal te leren en te verbeteren. Iedere les biedt de mogelijkheid om kennis te delen en om te leren van de diverse verhalen en culturen van de deelnemers. Als pensionado voel ik me nog steeds actief en betrokken bij de maatschappij, niet ondanks mijn leeftijd, maar dankzij wat ik nog kan bijdragen. De verbinding die we creëren door taal is krachtig en herinnert me eraan dat we nooit te oud zijn om te leren en elkaar te ondersteunen.
Verandering is onvermijdelijk, techniek een hulpmiddel. Maar vrede is niet vanzelfsprekend en blijft een keuze die geen algoritme voor ons kan maken, hoe modern de wereld ook wordt. Dat heb ik tijdens mijn leven wel geleerd.