Iedereen is manager?

Iedereen kan manager zijn. Dat is de slagzin van een bekend soepmerk. Van stratenmaker tot kantoormedewerker. Van putjesschepper tot reclamemaker. Elke manager gaat anders te werk en het is aan de manager aan te voelen of zijn medewerkers dat prettig werken vinden of niet.

En wanneer er een prettige werksfeer ontstaat dan spreekt het werk van de manager voor zichzelf.

Het is wel eens voorgekomen dat een manager de ‘superbowl’ aankaartte om zijn medewerkers te motiveren. Of zoals ik eerder opmerkte, dat er knuffeldieren aan te pas kwamen. Een manager kan meewerken of alles uit handen geven.

Zoals we de laatste weken flink zonnige dagen hebben meegemaakt, steekt dit aardig wat mensen aan. Ook op kantoor. Het personeel wordt geacht, zo’n zonnige vrije dag ruim op tijd aan te geven. Eén manager dacht van niet. Hij kwam niet opdagen. De zon scheen en als je geluk had zag je hem op de grote weg met zijn grote boot voorbij zoeven. Anders was hij onbereikbaar. Niemand wist waar hij was. Zijn telefoons stonden uit. Nergens te vinden. Ook was er wel eens het geval dat wanneer er lastige klanten kwamen welke de manager zelf had aangenomen, de manager zelf de dag ervoor plotseling een zakenreis ergens naartoe had geboekt. Hoe het personeel het verder moest oplossen, daar werd geen woord over gerept. Ze moesten het maar uitzoeken. Het enige positieve was dat het personeel steeds vindingrijker werd en alerter werd op bepaalde zaken.

Eigen kopie

Bij een andere manager was zijn bureau bezaaid met papierwerk. Stapels papieren lagen her en der op het bureau zonder bepaald doel of volgorde. Het personeel was genoodzaakt steevast een eigen kopie van het belangrijke document voor zichzelf te houden, want de kans op zoekraken was heel reëel op dat bureau.

Eén of twee keer per jaar echter was dat bureau zo goed als opgeruimd. De bijbehorende manager had zijn borsthaar in een net overhemd opgeborgen en verzorgde tot ieders verbazing een kleine catering. Later bleek dat er belangrijk overzees bezoek kwam om eens aan te horen hoe de zaken er voor stonden en hoe de zaken eigenlijk er voor moesten staan. Want er was wel vaak een meningsverschil tussen die twee.

Zodra het overzeese bezoek weer huiswaarts keerde, keerde het papierwerk als vanouds weer terug op dat bureau.

Iedereen kan manager worden, maar kan ook iedereen manager zijn? Dat is nog de vraag. Het werk afschuiven op het personeel of het personeel niet laten meedenken is de ene kant. Meedenken en stimuleren en meewerken is de andere kant. En dát laatste zouden meer managers moeten doen.

Reacties